vrijdag 14 februari 2014

SLM App...?


Het einde van de winter lijkt in zicht. Normaal gesproken, vlucht ik voor de winter. Ik moet wel, want ik voel me anders gevangen, maar dit jaar verloopt het anders. De plannen zijn gewijzigd. Nog ff en de  zomer is in aantocht. Lekker een verre bestemming boeken.  Hoe verder,  hoe beter!  Ik twijfel tussen: Zuid Amerika, Azië ,  Australië of Afrika. Volgens mij wordt het  een trip richting Zuid Amerika. Ik kan snel langs huis ( Suriname ) en door naar Brazilië.  Door Brazilië als een nomade en af en toe een wedstrijd meepikken van het WK. Volgens mij kom ik voor de rest ogen te kort.  Als ik terug ben, moet ik langs de arts voor mijn ogen en nek, want die zijn overtraind.....

Nu ik  een keuze heb gemaakt,  besluit ik voor het boeken, gebruik te maken van een app.  Men hoeft het zo gek nog niet te bedenken of er bestaat een App voor. Gemak dient de mens: Het regelen van zaken of boeken van een vlucht of hotel is in een wip en een zucht geklaard. De KLM App is vertrouwd en werkt prima- alleen peperduur. Omdat ik de oversteek naar Suriname wil maken, besluit  ik te kijken als SLM een App heeft. In eerste instantie denk ik van niet en wat schept mijn verbazing: ik zit er volledig naast.  Te gek dat de SLM een app heeft! Als organisatie ontkom je er niet aan. Heeft een organisatie geen app, dan behoort het tot de prehistorie.

Mijn enthousiasme voor die SLM app blijkt na wat geklikt te hebben overdreven. Ik kan er niets mee. Het boeken van een vlucht is onmogelijk. Kortom: die App is nog niet af. Geen idee wie achter  de stuurknuppel zit van het bedrijf (SLM) ,maar het zou ook idioot zijn dat het zo' n vaart loopt dat die App werkt.  Waarom lanceert de SLM  een App die niet functioneert?   Als bedrijf zou je denken: Expand the business of Spread those wings!  I.p.v. dat te doen maakt de  SLM met deze actie de zoveelste duikvlucht. Ik mag hopen dat wat met die App gebeurt niet met die SLM- kist gebeurt. In de lucht zijn, maar de motoren draaien niet.

Jaja... Ik klets maar raak, hoor ik in koor of de: " Men komt gelijk in de sferen als men SLM boekt. Het eten is lekker."  Al die ellende met vertragingen- ik heb dan gegeten en gedronken. Vertragingen vind ik maar niets, dus  tast ik wat dieper in de buidel en neem ik plaats  in die blauwe vogel  en met negen uren zit ik evengoed in die sferen. Nou is er nog meer geluid die ik van de SLM passagiers te horen krijg.  In mijn oren misschien wel de beste:  " Je steunt Suriname niet."  Ik hoor het, maar ik hoor het ook niet. Vat je me nog? Klinkt als " holle retoriek."

Ik wil Suriname steunen, maar niet op die manier.  Genoeg mensen die SLM boeken, dus bakken met flappen die binnenstromen. Waar blijft al het geld?  Een App bouwen, kost wat poen en wat tijd. Zo gepiept toch, maar  wie ben ik? De SLM presteert het om jaren achtereen met rode cijfers boekjaren af te sluiten. Ze hebben geheel andere zorgen aan hun hoofd. Er is een plan opgesteld om in 2015 het boekjaar met betere cijfers af te sluiten. Ik moet het nog maar zien. Tja en wat die App betreft- blijkbaar willen ze bij de kudde horen, maar uiteindelijk lopen ze mijlen ver achter.

Nu lijkt het alsof  ik de SLM afschrijf, maar ik moet toegeven: dat ik  ook uit pure
frustratie me afreageer op deze...dag. F### Valentijn! Door maar wachten op die postbode die met die Valentijnskaart deel uitmaakt van dit scenario, maar dit is niet te filmen. De postbode is nog niet verschenen. Ik zal maar een kaart naar SLM zenden,  want echt vrienden maak ik vast niet met dit gekrabbel.

donderdag 6 februari 2014

Ronalds sterke verhalen

Het Olympisch vuur in Sochi is  pas aangestoken. Velen hebben naar dit moment uitgekeken. Ik moet nog maar zien wat ik ervan meekrijg. Momenteel ben ik zo blij als een kind dat de winter ons dit jaar in de steek heeft gelaten, dus waarom zou ik kijken naar de Winterspelen ? Ik heb niets met winter.

Nou is dat niet helemaal waar, want het  Curling gebeuren geniet volop mijn aandacht.  Het schuiven en nog eens schuiven naar een eindstreep. Dat heeft veel weg van het polderen en nog eens polderen waar ze in De Tweede Kamer last van hebben. Het Curling gebeuren leidt tot iets- ze hebben een doel voor ogen. Van De Tweede  Kamer kan ik dat niet zeggen. Nou hebben ze  altijd een punt om te discussiëren, maar frequent genoeg heb ik het idee dat ik bij een kinderboerderij vlakbij het kippenhok sta. Veel gekakel, maar het zegt me niets.

Naast het Curling gebeuren geniet het beeldscherm ook van mijn blik als het vuur rond Ronald Plasterk volop brandt.  Het vuur daar heeft hij zelf voor gezorgd, want een paar maanden terug werd hem nog gevraagd in hoeverre hij op de hoogte was van de 1, 8 miljoen afgetapte telefoongesprekken.  Zijn antwoord was destijds: " Amerika luistert af."    Een ieder zou de beste man geloven op zijn blauwe ogen, maar helaas vergeet men hoe dubbel politiek kan zijn.  Een paar maanden later vertelt hij het zelfde verhaal dat  diametraal staat op zijn eerste verhaal.  Ronald beweert dat niet de Amerikanen afluisteren, maar Nederland zelf. De waarheid zal wel in het midden liggen, maar die Amerikanen de schuld geven,  is makkelijk - die wisten te vertellen wie  in  de slaapkamer van Andrea Merkel de lakens uitdeelt. Pfff... Smullen geblazen. Ik krijg het er niet koud noch warm van. Ronald integendeel -die heeft het bloedheet.

 Het gaat erom strijden. Gaat hij het halen of mag hij net als Weekers ook op bezoek bij Koning Alex en te horen krijgen: " À -dios - amigo." Ik schets nu een scenario, maar als ik mijn boerenverstand laat spreken, blijft Ronald! Heel simpel, want stel dat hij ook het veld moet ruimen, hoeveel vertrouwen heeft men nog in de politiek. Weinig! Velen zijn hem voorgegaan. Ronald gaat de eindstreep halen, hoe dan ook. Mocht Ronald het niet halen, dan klapt Rutte - twee als een kaartenhuis ineen. Mocht het gebeuren, dan raad ik hen aan dat ze voor de verkiezingen eens lekker gaan Curlen. Kijken hoe tactisch het schuiven verloopt, en de eindstreep wordt gehaald. Daarnaast wil ik aan Ronald alleen meegeven: kies je momenten voor de camera, wees eens minder media geil. Laten we eerlijk wezen,  zodra die camera in beeld komt, rent Ronald naar de wc om zijn borstel in de spiegel te drukken of hij is de kamer binnengerend van de visagist om de tand des tijds snel tien jaar terug te draaien. Typisch Ronald!

Ik vind het niet verkeerd dat Ronald openheid van zaken geeft, maar als je het antwoord op bepaalde vragen niet weet, dan hou je gewoon  als blozende schoolknaap je mond. Zo moeilijk is dat toch niet? Is het misschien aanstelleritis?  Het lijkt me sterk, maar blijkbaar houdt Ronald ook van sterke verhalen. Ik vermoed dat hij het belachelijk vindt dat ik me op het gladde ijs van zijn psyche bevindt. So be it!