Het dwarse geluid

Lange  tijd  hield ik me afzijdig van de politiek omdat ik moe werd van al die holle retoriek en een non-conformist ben. Nu geef ik acte de préséance.  Ja, sorry Rutte of tsjakka Rutte.  Net  Prinsjesdag achter de rug moet ik net als Alex van me laten horen. Weg met dat tactisch gepreek.  Ik ga lekker "dwars" liggen in mijn verhaal.

Het mooie aan het hele verhaal is dat er opnieuw bezuinigd wordt. Als er bezuinigd moet worden, dan moet men ergens beginnen. Waarom geen bescheiden toespraak vanuit de woonkamer? Alex achteroverleunend vanuit zijn Chesterfield met Maxima op zijn schoot. Wat kost dat hele gebeuren( Prinsjesdag) niet? Misschien ben ik "een beetje dom”, maar als er ingeleverd moet worden, dan mogen die bobo' s  het goede voorbeeld geven.  Nee, ze zullen wel gek zijn. Het moet mooi gebracht worden: goed strak pak, haar gekapt en speciaal hoedjes op. Wat het geheel compleet zou maken: een paar JSF toestellen die uit de verte 'demonstratief' aanvliegen. Sierlijk!

Waarschijnlijk zie ik ze vliegen: 4, 5 miljard euro door de lucht terwijl mensen amper rondkomen. Er moet bezuinigd worden. Ik snap dat die JSF toestellen al lang gepland waren. Waarom niet wat langer wachten dat het economisch wat beter gaat? PVDA' s Samson komt met zijn zwerm in eerste instantie met een offensief aangaande die JSF toestellen. Uiteindelijk blijkt hij met zijn zwerm gevaarloos. Het offensief luwt: een wesp zonder angel. Even doen alsof, maar als het erop aankomt, steunt hij zijn coalitie- partner: Rutte

Over zijn partner Rutte kan ik een heel boek schrijven, maar ik beschrijf het kort: Ik wil Rutte begrijpen en een boks geven, maar ik kan het niet. Zelfs een schouderklopje kan er niet vanaf. Misschien als ik over zijn bol een aai geef  het gaat werken in die drie kamers: de eerste, tweede en Rutte zijn bovenkamer, maar ik vrees het ergste. Rutte heeft het over: " participatiesamenleving." Zelfs de simpele Joost die het mag weten, begrijpt dat Nederland een nachtwakersstaat wordt.  Een nachtwakersstaat houdt in: Amerikaanse taferelen. I.p.v. dat de staat zich meer gaat inzetten voor de burger des te minder ze nu gaat doen. Een pluspunt van de nachtwakersstaat: de veiligheid van de burgers wordt gegarandeerd door het leger en de politie. That' s it!  

 De politie is al lang niet meer voor de veiligheid en orde. Als ik ze op straat zie, zijn ze alleen op zoek naar hun boekje om weer een bon uit te schrijven.  Kassa!  Terwijl de agent zich op de borst klopt voor zijn streepje - is het die burger die maar moet zien hoe die bon wordt betaald. Wat nog boeiender is: het leger, daar wordt het leger. Om hun slogan maar te gebruiken: 2300 mensen zijn ongeschikt. Dit is nog maar het begin. Als er nog meer mensen bij defensie sneuvelen en de politie treedt alleen op om de staatskas te spekken, dan komt de veiligheid van de burger in het geding. Moet de burger maar het heft in handen nemen om de eigen veiligheid te waarborgen? Lastige vraag voor de crème de la crème van de denkers in Den Haag.

 Haha.. denkers. Die gasten zijn exponenten van de zesjes- cultuur. Dat weet ik en Joost ook. Het zou niet verkeerd zijn als ze aan zelfreflectie zouden doen, want ze blijven maar polderen en aanmodderen (1) ding weet ik: binnen nu en een paar maanden staat het volk weer met een potloodje een partijtje in te krassen.  Ik denk:  liever niet krassen, maar een kruis door al die partijen. Tja... dat heb je als je een non- conformist bent. Laten we eerlijk wezen nog (1) x Rutte dat wordt er niet beter op. Het kan best zijn dat ik het verkeerd zie. In dat geval moet ik me bril maar afzetten, en doen alsof ik het allemaal niet heb mogen aanschouwen. Ondertussen blijf ik maar met vraagtekens blindstaren op de term: participatiesamenleving

Friso unplugged

Alsof er een lawinepijl werd gelanceerd  toen het overlijden van Friso naar buiten kwam. Als je het mij vraagt,  hing de vlag al sinds 17 feb 2012 halfstok en niet pas in 12 aug 2013. Anderhalf jaar lang.  Arme stok zo lang en nu pas verlost. Lam als ik weet niet wat.... Eindelijk is niet alleen die stok, maar ook Friso verlost.

Voor Friso verlost werd, bleef het maandenlang doodstil. Ik kan me zo indenken dat de RVD  niet met een kingsize smile, maar meer  een  gebeitelde glimlach destijds meedeelde dat:"  er enig teken van leven was. " Geen idee wat ik me erbij moest voorstellen, maar ik durf  nu met een aan zekerheid grenzende- waarschijnlijkheid te zeggen dat: "hoop doet leven en morgen wordt het beter" ,door het koningshuis galmden.  Gepast of niet, maar het koningshuis lag ook in coma. Elke simpele verpleegster had hen uit die coma doen ontwaken, want mensen die in vegetatieve-toestand verkeren( zie Friso)  komen niet bij.  Er zijn twee opties:  zo leven, noem het " leven" of op naar de wormen en weer (1) worden met de aarde.

Toen het ongeval destijds gebeurde, is Friso  (50) minuten gereanimeerd. 'Erg lang. Wellicht te lang', zei zijn behandelend arts 'Patiënten die worden gevonden na verstikking, bijvoorbeeld door verdrinking, worden doorgaans niet zo lang beademd, omdat er geen toekomst voor hen is. Man en macht werd er ingezet om " prins " Friso nieuw leven in te blazen.  Hij werd in  leven gehouden door wat draadjes.  De hoffelijkheid aan wat zijden draadjes. Kan men het zich voorstellen? Goud, zilver of koperen- draadjes- onze beste Friso had al lang de geest geven. Ik val in herhaling de dood of de gladiolen. Het vervolg kent men. 

Men kan blijven speculeren wat men wilt, maar als het  Pietje de Vries van drie hoog achter of Mo op de hoek was overkomen, had  men al lang gezegd: "ga toch heen." 

 

Mediageil

Men kent vast dat reclamespotje van Het AD. De laatste tijd frequenteert het het beeldscherm:  "Wij zijn  Het AD, wij maken nieuws vanuit de verste uithoeken tot vlak om de hoek, winnaars in sport, als beste in testen, overal beschikbaar, elk moment van de dag, wij zijn Het AD en Het AD maakt sterk, Iedereen in Nederland mag twee weken gratis het nieuwe AD lezen." 

Ik hoef Het AD niet meer te lezen. Zelfs niet gratis! Ze gaan platvloers te werk. Eigenlijk vind ik Het AD nu gewoon bagger.

Onlangs plaatste Het AD pontificaal op hun website de afscheidsbrief van een gezinsdrama. Ik kan gaan uitweiden over het gezinsdrama, maar dat heeft het AD al lang en breed uitgemeten.... Genoeg randdebielen  die die brief letter voor letter gingen uitpluizen.  Terwijl zij dat deden, kon ik net zo goed uit mijn neus  peuteren, want die bevatte na een stoffige dag meer inhoud dan het AD digitaal aan stof deed  opwaaien. Nu kan ik wel simpel eindigen met dit was het nieuws, maar dit is alles behalve nieuwswaardig.  Het punt is: ze zijn wel geil bij het AD. Mediageil! Als mens begrijp ik dat je geil kan zijn. We zijn mens en daar hoort op z' n tijd een geile bui bij. Die mooie man in Adam kostuum of  een lekker wijf in haar Eva kostuum en het bloed kruipt waar het niet kruipen kan. Het baart me zorgen als een organisatie die dagelijks het nieuws verzorgt een geile bui heeft. Dit is gewoon een schreeuw om aandacht c.q. ellende.

Geen idee wat voor  koers ze varen bij Het AD. Het lijkt er op dat ze het spoor behoorlijk bijster zijn. Jarenlang had ik ze hoog zitten, maar nu zijn ze gedaald. Heel diep!  Voortaan eerst maar andere sites lezen voor ik Het AD op het web een blik waardig keur. Mocht ik het fysiek in handen krijgen en de wc papier op zijn, dan kan mijn derrière het lezen. Schijt nieuws! Een ander doel zie ik niet zo gauw voor het AD. Nu ik het over schijt nieuws heb en derrière is de riolering een logisch vervolg. Een paar weken terug schreef ik dat het Internet een riolering is. Men kan er allerlei shit aantreffen. Een mooier schoolvoorbeeld  ( afscheidsbrief) van Het AD kan ik niet bedenken.  Als ik alles zomaar zou lezen zonder eigen research- zou ik mezelf niet in de spiegel kunnen aankijken. De spiegel breekt spontaan van alle ellende die het weerspiegelt.

Waar ik naar benieuwd ben is dit een incident /  stunt? Misschien is dit de nieuwe koers die ze zijn ingeslagen: Scoren en nog eens scoren. Wat is nou mooier dan andermans leed?  Daar smult men van. Al kan ik me moeilijk indenken dat er wat te smullen valt aan een afscheidsbrief. Deerniswekkend! Het AD had een quote kunnen plaatsen, maar de gehele brief? Ik blijf denken wat het nut er van is. Ze vermelden in hun spotje dat ze sterk zijn, maar dit is alles behalve sterk. Hopelijk komen ze gauw klaar bij  Het AD en stopt nu die geile bui en gaan ze weer bevredigend kwalitatief nieuws leveren.  Nu nog snel voor het slapen gaan de actualiteiten doornemen, want ik smacht naar echt nieuws.

Face it !

Als ik al een stuk ga schrijven waardoor Facebook de handdoek in de ring gooit, dan zegt dat genoeg. Ik ben een zwaargewicht  en bevind  me op een verkeerd medium. De sh*t spettert op Facebook  er bijna letterlijk vanaf. Vaak heb ik het idee dat mijn riolering schoner is dan de rommel die men er plaatst. Bam! Soms kan ik nog beter neerknallen: dat ik op de pot wat gehalte zit te lossen dan wat inhoudelijks heb te vermelden. Het gehalte op het papier heeft een bedrukte stemming, maar inhoudelijk... I like sh*t is het niet? 

Veel beschouw ik op Facebook als anaal- geweld, omdat men te pas en te onpas het volgende plaatst:  Ik  ben daar, ik doe dit, ik heb dat,  ik eet daar en ik ben met die.  Nog mooier vind ik foto' s die op een plaatje moeten lijken, maar verre van op een plaatje....  Best triest hoe mensen  zich soms etaleren. Men kan het zo gek niet bedenken of het wordt op Facebook gepost, sorry geperst!  Zelf denk ik tig keer na of het nut heeft om wat op Facebook te plaatsen. Lang leve de inhoud denk ik.  Inmiddels ben ik er achter dat ik me daar niet mee bezig moet houden. Voor inhoud moet ik mijn heil elders zoeken.  De bieb, op reis of in diep gesprek met iemand. 

Ik begin Facebook steeds meer te disliken. Geen idee wat ik er nog mee moet. Op het moment dat ik dit tik, zit ik in een kleine kamertje waar ik alles kan doortrekken.  Best lastig om allerlei shit in (1) keer door- te- trekken. Misschien volgt Facebook nog,  maar vooralsnog blijft het als een dunne remspoor
 " achter." 

Kwaku boekt

Op een mooie zondag stond ik op het Kwaku festival. U ziet het aan de naam Kwaku geen Kwakoe. What' s in the name? Mijn gehoor begaf het bijna. Niet echt snugger om mijn oordoppen te vergeten. Aptijt speelde het nummer: boeke boeke, a san na kabel. ( boeken- eenheid)

Op voorhand beschreef ik dat ik alle vertrouwen had in de nieuwe organisatie. De nieuwe organisatie: een tandem van Ketti Kotti en Uitmarkt. Alles wat ze voorheen hadden gedaan, liep op rolletjes.  Wat kon er misgaan? Niets als men het mij zou vragen.  De nieuwe organisatie veranderde de naam van Kwakoe in Kwaku. Begrijpelijk. Weg met het oude negatieve. Nieuw elan werd er aan het festival gegeven. Precies die boost die het nodig had.

Veel mensen die ik sprak waren  toen niet te spreken over de nieuwe organisatie. Angstig dat het karakter van Kwakoe zou verdwijnen en dat er geen hond op zou afkomen omdat er euro' s moeten rollen. Ik begreep die reacties, maar dacht:  eerst meemaken dan oordelen. Dat is wat ik een hoop van hen ook meegaf. Elke keer kreeg ik te horen:" ik ga niet, moet betalen."

De mensen die het hardst riepen dat ze niet zouden gaan, trof ik er  die twee keer dat ik er ben geweest aan. Wat een lol hadden ze. Waarschijnlijk dat ze meerdere malen zijn geweest om de boel te keuren. Het sterk water stroomde door hun aderen en ze dansten erop los. De merengue en de bigi pokoe verdreven alle negatieve klanken die ik alvorens hoorde  naar de  achtergrond.
Het mooie van al die geluiden is: dat ik in die vier weken nergens in de media negatieve berichten heb gehoord. De jaren ervoor was er wekelijks wat negatiefs over Kwakoe te horen.  Flagrante voorbeelden te over.  Dat laten we voor wat het is.

Saillant detail: dat witte meiden de kassa beheerden.  Ik kan dit alleen maar toejuichen. Voor heel weinig kop of munt naar binnen- in now time. Beter die witte meiden achter de kassa, want bij het plaatsen van mijn donkere zusters zou men sneller de bodem van de kassa zien. Voor sommigen klets ik uit mijn nek. Anders kan ik het niet verwoorden. De bandjes die als warme broodjes zouden verdwijnen voor: zus en zo...  Van het bekende gehossel was er geen sprake. Blij toe!

Evaluerend kan ik alleen zeggen: Kwaku scoort punten. Er is een maar:  het voetbal waar het vroeger allemaal mee begon, stond buitenspel. Dat had best meer aandacht kunnen krijgen. Helemaal achteraan verscholen. Geen luidspreker die aankondigde hoe of wat. Jammer!

Ik heb nog  aan iemand die nauw betrokken was bij het organiseren, gevraagd wat hij ervan vond. Degene antwoordde: " een tien met een griffel." Zelf vond ik vanwege het buitenspel van het voetbal - een twee punten aftrek niet meer dan normaal.  Een acht is toch meer dan voldoende?

Het nummer van Apijt echoot nog: "boeke boeke, a san na kabel." Dit is waar de nieuwe organisatie voor staat.  Succes boeken door eenheid en organisatie.