Job Cohen

Het loerend oog van de twijfel voordat de realiteit kwam kijken. Jij uit de kamer een feit! Dit is moeilijk te bevatten. Zo gewend aan het beeld: eminent en eloquent. Besturen als de beste, maar daar bij Twan en in de kamer was je slechts in beeld. Geen schim van wat je als burgervader deed. Zo niet op je plek, werd je tot "bedrijfspoedel" gebombardeerd. Scabreus, iets doen waar je niet goed in bent en toch je best doen. Debatteren, en besturen zijn twee aparte vakken. Gelukkig keek je op tijd in de spiegel en zei je tegen jezelf werken in de kamer en debatteren daar ben ik minder in. Soms kan men de beste of sterkste zijn, maar ook de beste of sterkste kan een verliezer zijn.

Slepend!

Stunts zijn je leven niet zeker, maar door een stunt de ander zijn pad bepalen die dood loopt. Die jonge gast krijgt het zwaar, want hij  sleept wat mee achter zich in zijn lange weg die hij nog moet vervolgen. Meeslepend!  Die nasleep van dat lijkt me het ergste. Het niet kunnen slepen!!! 

Elfstedentocht

Nederland bekent kleur: Nederland eindelijk wit. Voor sommigen een droom die uitkomt. Anderen beleven weer vertier aan dit weer, maar ondanks het witte jasje aan in de donkere dagen heeft Nederland geen kleur, want zwart en wit zijn geen kleur. Wit daar zit alles in en in zwart daar ontbreekt het aan. Bekijk het zwart- wit: Het kan vriezen, het kan dooien. Is dit een goede binnenkomer of zal ik gelijk het ijs breken? Het ging vriezen en werd ijzig koud. Minder vluchten of treinen slakkend met een omweg. De boel ontwricht. Uggs tot de knieën. De Woolrich, Canadagoose, handschoenen, sjaal, muts en ijzers. Allemaal aan op of om. Door dit weer werd Nederland bevangen door de kou. Zo lang koud. Rukt je uit je bio, maakt je: ziek, zwak, koortsig en misselijk. Ik geef niet over, moet er niets van hebben, al moet ik toegeven dat als ik buiten ben naar de eendjes luister. De eendjes en die tweeëntwintig koppen zijn bepalend als ie komt. Gek man: tweeëntwintig koppen en eendjes die het voor het zeggen hebben. Ze begeven zich niet op glad ijs en komen goed beslagen ten ijs. Bij de eendjes en de tweeëntwintig koppen daar ligt de bal. Iedereen daar buiten weet het zeker, de elfstedenkoorts wordt realiteit. Heel Nederland in de ban van. Uiteindelijk na lang schuiven en meten volgt het oordeel en die luidt ontluisterend: " Er komt geen tocht door de elf steden" Alles wat in no time was opgebouwd: de posten, podia, hoop en kraampjes zakken van ongeloof uit elkaar. Sneu allemaal! Nederland in een keer van koorts naar rouw.

Ajax vs Mounir

Ik zie de bui al hangen: De wolken pakken samen, donkere dagen,  Nederland op slot door de sneeuw,  me club delft weer het onderspit. Ajax verkeert in een depressie. Zo erg zelfs: de vlag hangt al halfstok. Van de week was er een straaltje zon. Licht aan het eind van de  tunnel. De vlag hing uit i.p.v. halfstok: Mounir naar Fiorentina. Geen camera, geen communique, maar eindelijk zou hij weer gaan ballen en zijn voeten in de punt het commentaar laten leveren. Dat was de bedoeling, maar  uiteindelijk liep het weer stuk. Lens, Mounir en Ajax wilde niet schikken. Het ging om geld. Geen gelijk spel, een verliezende of winnende partij. Dat geld een probleem is moge duidelijk zijn. Geld en spits een probleem, daarom voor elk probleem een oplossing: Kap nou over die beurs die genoteerd is en stop Mounir waar hij hoort in de punt. In de catacombe en het stadion hoorde men lange tijd  hard en duidelijk: "Johan of Louis?" Nu worden die namen niet eens meer gefluisterd, maar horen we: “haalt Frankie het einde wel?”  Hopelijk lezen Frank en Mounir dit en keuren ze elkaar de blikken weer waardig en zorgt Mounir vanaf komende zondag weer met springstof in de benen en Madame Jeanette in de tenen op het veld weer voor strijd in de zestien waar het omgaat winnen verliezen of een gelijk spel. 

Platje wordt bedreigd

 Tikken van alles wat. De vorige was politiek. Nu ga ik verder op wetenschappelijk gebied. De vragen  rijzen en de wenkbrauwen fronsen, daar heb je hem weer? Niet al te veel details, maar het volgende onderwerp heeft een behoorlijke ondertoon. Ik ga down under. Lekker kutten, lullen en zo. Niet schamen voor je schaamstreek, althans als je kaal bent. Door het kaal zijn, leidt Platje een zwervend bestaan. Platje is een zwerver. Neemt zijn intrek in plekken met overtollig haar: wenkbrauw, oksel en buik, maar uit wetenschappelijk bewijs blijkt: "dat Platje het best in de buurt van de kruis gedijt." Klinkt gek, maar Platje is een bedreigde diersoort. Voor menigeen die niet scheren, vormt het een bedreiging en is er mogelijk gehuisvest. Drijf niet op het scherpst van de snede, maar het mesje snijdt aan twee kanten, dus gasten en dames. Ik hoor verhalen: " als het niet netjes of kaal is, ga ik er niet overheen."  Streepje voor als het kaal  is en streep je af als het niet kaal is? We lullen nergens meer over en gaan ook niet zitten kutten over haar. Een ding wel door het waxen en scheren beleefd platje een onder-gang. Wat heet onder-gang als er zelfs daar geen leven is? Platje is aan het uitsterven en is straks alleen nog te zien als opgezet.

De fiets

Met je opvallende handschoenen aan het stuur, glijdend op de tweewieler.Jij bepaalt het tempo, want jij bent de motor. Beide wielen maken ruzie om een wheely. Uiteindelijk snakken ze beiden naar lucht. Kabbelen ze je met moeite voort omdat de schoonheid gezeteld te zwaar is. Zelfs de zadel schreeuwt: " dit is ondraaglijk" Een ding weet ik: een zwaluw maakt nog geen zomer, maar ik weet het zeker bij het zien van jou, alleen of in het gezelschap van je fiets, slaan we de lente over en is het zomer.