Samba @ De Hallen

In eerste instantie was ik lyrisch enthousiast over De Hallen, maar uiteindelijk heb ik geconstateerd dat ik er naast zit. Het is te druk en iedereen is hip. Correctie: hipster is het nu hè. Ja, wat is een hipster? Je kent ze wel: van die 'zogenaamde' gasten/ dames op die retro sneakers & dito sportfiets. Ik vergeet bijna die broek die te dicht op de huid zit. De skinny... Krijgt dat kruis nog lucht? 
Ze hebben geen idee wat de waarde is van die sneakers waar ze op rondsloffen en die fiets waarmee ze voortrollen. Zolang ze maar hip- ster zijn hè?  Dan moet je ook naar De Hallen.  Kudde dieren!  De Hallen vind ik een mooi complex. Super retro! Retro heeft een bepaalde waarde, die kan ik goed inschatten.  Die hipsters zwommen nog ergens in een onderbuik toen ik met mijn Nikes & sportfiets de straat onveilig maakte. 

Het moge duidelijk zijn dat de hipster & ik niet door (1) deur kunnen.  Afgelopen weekend moest ik met hen( hipsters) door een deur. Dat was best te filmen: Ik ging naar de filmzaal voor Samba en die hipsters zochten elkaar elders in het complex op. Als een stel plofkippen op elkaar gepropt. Aan de plofkip hangt een naar luchtje. 

Samba is de nieuwe film van de regisseurs van Intouchable. Nou ga ik niet de recensent uithangen, want dat ben ik niet, maar Samba is grappig/ leuk. Ik had misschien te hoge verwachtingen door te hopen op Intouchable deel (2). Als het een poging was om Intouchable te evenaren, weet ik niet.  Als men Intouchable vertaalt, dan krijgt men een ander woord te zien: ontastbaar. Iedereen weet dat  ontastbaar niet binnen handbereik ligt. Hooguit dat men het probeert, maar uiteindelijk komt men bedrogen uit. Het begin en het eindpunt blijven hetzelfde: ontastbaar. Zouden de regisseurs dit ook hebben geweten bij het produceren van Samba?  

 Samba doet zijn naam eer aan: een snelle dans in een plot met de nodige gekkigheid, ziel & zaligheid op een stokje.  

Tjaaa... Altijd wat te zeiken hè? De plee is wel heel netjes @ De Hallen.

Kinderen boeke!

Laatst  zag ik een optreden van een bekende Surinaamse- band op het internet. Vaak genoeg treden ze op voor volwassen mensen. Die mensen schudden met die derrière  en heupen. In sommige gevallen wordt er ook geschuurd(droog neuken) Nooit heb ik dit gedaan.  Sta je daar als man- lekker droog en  stok- stijf... In het ergste geval een kleverige boxer....

Toen ik dat voor het eerst zag,  keek ik er van op. In mijn verbeelding zag ik hen al in hun Adem & Eva kostuum. Nu is het de normaalste zaak van de wereld. Althans het is hoe men normaal in deze setting interpreteert. Dat volwassen mensen zo dansen moeten ze zelf weten, maar als kids dat doen- dat gaat mijn verstand te boven. Niet zo lang geleden  zag ik  op het internet kinderen tussen de (4) en (8) jaar op een feest waar die  Surinaamse band speelde, losgaan. Ze deden grote mensen dingen(schuren)  Ik keek vol afschuw. Mijn opa of moeder waren geloof ik het beeld ingesprongen. Die heupen en derrière zouden alle kanten opdraaien-aangezwengeld door een riem.  Mijn lieve opa kon ook streng zijn. Sterker nog als er feest was, hield hij me boven. Hij zei: " je hebt beneden niets te zoeken. "  Mijn oma was daar wat soepeler in: zij wilde me graag op de dansvloer zien. Achteraf koester ik ambivalente-gevoelens jegens mijn opa: hij had gelijk om me te beschermen en aan de andere kant neem ik het hem kwalijk, want ik durf niet de dansvloer op. Ik ben te houterig.

Ik wist als kind dat er wat zou zwaaien als ik op de dansvloer zou schuren.  Dat snapt volgens mij iedereen. Althans dat dacht ik. Nee, integendeel: ik zag volwassene het dansen van die kids aanmoedigen. Het ergste vond ik dat volwassene het  filmde en op het internet plaatste. Waarschijnlijk dat zij een nieuwe morele- kompas hebben en ik een oude.  Is de opvoeding van tegenwoordig zo veranderd en was het vroeger beter? De normen en waarden zijn denk ik helaas aan het  vervagen.

Het moge duidelijk zijn dat hoe die kids dansen niet kan. Ik ben niet hun voogd of pa die ze dat met harde hand bijbrengt. Gelukkig voor hen en mij, want het zou voor ons slecht aflopen: het kind het ziekenhuis in en ik waarschijnlijk ontheven uit de ouderlijke macht. Nou is het gemakkelijk om die kids met rake klappen en een speech het een en ander bij te brengen, maar die ouders zijn de boosdoeners. Die kids hebben het van de ouders of ouder iemand meegekregen. Waarschijnlijk is het met de paplepel ingegoten. Anders kan ik het niet verklaren. Schandalig!  Die kinderen kunnen volgens mij net van (1) tot (10) tellen. Als ze het alfabet beheersen betwijfel ik. Misschien wel, maar alleen op de beat van.... Hopelijk lezen die ouders dit en komen ze tot inkeer. Anders ben ik best bereid tot een speech.

 Mocht ik ooit kids krijgen dan weet ik dat ik die paplepel anders ga gebruiken. Mijn kroost zou   de dansvloer op mogen, mits dat bij dansen blijft. Begaan ze een overtreding, dan begaat mijn riem ook een overtreding.

(24) jaar achteruit

Voor Studio Sport weggerukt, ik kreeg de telefoon in mijn handen gedrukt. 

Luisterend naar het bericht werd de grond onder mijn voeten  weggevaagd. 

Ik was totaal overrompeld door dit onheilspellend verhaal. 

Mijn zuurstoftank en ik vormden ff geen eenheid.

Was het je bestemmning, een ongeval, moord of gewoon domme pech?

 Te moeilijk om te bevatten: jij voor altijd weg. 

De dagen die  daarop volgden, leken een lange nacht. 

 In mijn gedachten was ik nog aan de telefoon hopend op een hoopgevend  bericht. 

Nee, niets was zichtbaar noch hoorbaar....

De voor -en achtergrond leken uit mijn nabijheid gestompt. 

Als een vehikel vol met gebreken denderde ik voort.

 Een paar dagen geleden hadden  de achteruitkijkspiegel en ik  elkaar bekeken. 

Mooie en vrolijke momenten zijn na al die jaren blijven steken. 

Digitale- slagerij

Wie kent ze niet? Ik noem er een paar: Badoo, Tinder, Zoosk en Lexa.  Het zijn van die sites zijn waar men aan een date/ eega of bootycall kan komen. Iedereen kan er dus aan zijn trekken....  Zelf  geloof ik niet dat ik daar mijn aanstaande vrouw tref. Tjaaa... Hoe serieus moet je hen nemen? Sommigen willen te snel:  hebben het  al over samen wonen of zijn op zoek naar een donor voor het nageslacht.  Men heeft  elkaar nog niet eens in levende lijve gezien,  maar heeft het over de toekomst. Best raar toch of ben ik nou gek? 

 De digitale weg is sneller, maar is het werkelijk realistisch?  Sommige foto' s zijn  van jaren terug en worden gebruikt om te scoren. Ff die buik wegwerken of de tand des tijds is vertraagd: de leeftijd en foto passen te  perfect bij elkaar. Een plaatje om te zien op het scherm, maar in levende lijve slaat men een modderfiguur. Lang leve Photoshop. 

 Vaak  noemde ik die sites een digitale slagerij. Als ik zag hoe de dames zich daar etaleerden: Sommige mooi aangekleed en anderen hadden minder om het lijf-  het schaarse textiel soms in beeld...  Die veegt men  gewoon weg of voor de grap klikt men op ja en wie weet, kan men in rap tempo horizontaal aan het werk met de nodige stereo-  klinkend vanaf de Hästens.

In tijden dat ik geen club bezocht of behoefte had aan vrouwelijk gezelschap, heb ik weleens gedate via zo' n site. In sommige gevallen rende ik naar de spiegel. Kijken als er nog wat uit mijn neus te eten viel of om te kijken: ben ik dit nou?  Tja.. Geen klik, maar toch verlamd aan tafel zitten. Met de nodige wiskundige- precisie volgde ik dan de klok en maar hopen dat die wijzers sneller voortgingen dan normaal. Een eeuwigheid...  Soms had ik een leuk gesprek of dacht ik: een klik.  Dat bleek niet wederzijds, want vaak hoorde ik: " ik laat je wel weten." Ondertussen weet ik beter en betekent het:  niet leuk genoeg. 

Eerlijk gezegd weet ik niet waar men een serieuze partner vindt, maar in een club zie ik het ook niet gebeuren. Men maakt daar genoeg stappen op de dansvloer, alleen komt men toch stappen tekort om de stap te maken naar serieus. Uit eigen ervaring bleef het bij daten of werd het  net niet meer dan een paar keer wat  warmer tussen de dekens. Genoeg diepgang, maar uiteindelijk bleef het hol... De korte verhalen, daar zit weinig in.  Die tijd ligt ver achter me. Ergens droom ik van een mooie romans. Een mooie romans bevat alles: samen- huilen- lachen- een gat in de lucht springen- en klimmen uit een diep dal.

Het lijkt me ook raar om aan familie en vrienden te vertellen dat je elkaar van internet  kent. Ik hoor weleens van die verhalen dat die mensen elkaar via het internet kennen. Voor de vorm wens ik hen het beste, maar ik heb daar geen vertrouwen in. Ik geloof meer in het spontaan treffen van een dame. Niet zoeken, maar  elkaar ergens tegenkomen. Nee, niet dat geforceerde gedoe als keurslager het net op: een paar foto' s keuren en dan... 

Laatst kwam ik spontaan iemand tegen op de markt. Veel raakvlakken, maar uiteindelijk had mevrouw het te druk. De keer daarvoor was het in de gym, maar die mevrouw had volgens mij een dubbele agenda. Tijdens de pauzes van de work- outs moest en zou mevrouw haar telefoon inzien. Zou iemand hebben gereageerd op Tinder of Badoo?  Als ik met haar wilde afspreken,  gebruikte ze frequent  de zin: " ik laat je wel weten." In mijn verliefdheid had ik haar een kaart gestuurd en een gedicht. Blijkbaar ben ik nog van de oude stempel.  Wie schrijft er nog een gedicht of een kaart? Dat is toch van de prehistorie. Nu vraagt men naar: Ping of WhatsApp. Ik vind een belletje directer- al dat typen om te peilen- daar word ik getikt van.  

 Als man heb ik het geluk dat mijn biologische- klok geen haast heeft. Het kan altijd nog-  als het niet gebeurt- vind ik dat niet erg.  Ik zeg altijd: ' be happy met of zonder partner. ' Na dit te hebben geschreven, heb ik een zwak moment: zal ik weer een account aanmaken op een daitingsite ? Not!  Ik heb geen idee, maar misschien is die mooie romans een droom. 

Oranje crisis

Er zit momenteel weinig  beweging in Oranje. Als ik terugkijk naar de wedstrijden verliepen die bewogen.... De  trainer wordt als eerste aangesproken over de resultaten. Dat is   normaal. Het is makkelijk  om de trainer de laan uit te sturen, maar ik betwijfel als daarmee de crisis is opgelost. De mannen op het veld lijken de eenheid die ze tijdens het WK vertoonde tot-taal verloren. Het kan van alles zijn: moeheid, verzadigd of gewoon geen chemie met Guus. De waarheid zal in het midden liggen. Enige wat ik weet, is dat niet alleen Ronald Koeman, maar ook ik moeite had met de aanstelling van Guus Hiddink. Op Guus zijn capaciteiten valt niets af te dingen. De beste man heeft een behoorlijke staat van dienst. Met kwalitatief- mindere -elftallen wist hij keer op keer op grote toernooien het beste ervan te maken. Varsseveld waar Guus Hiddink vandaan komt, is ondertussen een bedevaartsoord geworden voor toeristen. Ooit komt er een standbeeld voor hem. Ik mag hopen dat die er nog komt, want voorlopig lijkt het spel dat hij met Nederland vertoont nergens op. Mocht het beeld er komen en veranderingen uitblijven, dan vrees ik dat hij van zijn sokkel wordt geslagen.

 Het balletje kan raar rollen, want in zijn eerste periode als trainer van Oranje begon hij ook met een paar nederlagen achtereen. Uiteindelijk wist hij zich met Oranje te kwalificeren voor het EK en werd hij op het WK in 1998 vierde. Die tijd ligt ver achter ons. Hoe moet het nu verder?  Bert van Oostveen kan die vraag als geen ander beantwoorden. Alhoewel als ik de KNVB was, zou ik Bert  per direct ontslaan.  Hij heeft tot nu toe alleen maar fouten begaan: van Marwijk zijn contract werd na het slechte EK verlengd, maar na een half jaar kreeg hij toch zijn congé, het aanstellen van (2) technisch directeuren( Mohammed Allach & Jelle Goes) een van hen keek meer naar de pegels en de andere is te licht, het niet aanstellen van Ronald Koeman, maar Hiddink- terwijl er een frisse wind dient te waaien. Bertje... Bertje toch.....  Hopelijk zie je het niet als een schwalbe als je het veld mag ruimen, maar aanvaard je het als een man.

Wie er ook wordt weggestuurd- interesseert me niet- er moet ook op het veld nagegaan worden wie er thuishoren en wie niet. Ik kan het hele elftal doorlichten, maar ik beperk me tot de spits- positie. Waar ik dagelijks mijn bakkie doe, hebben ze  een Van Persie op de kaart. Dat is een bakkie met: Caffe latte, slagroom en kaneel. Voor mij is het net iets te veel poes pas. Ik houd van een gewoon stevig bakkie pleur. Ik zie (1) overeenkomst tussen van Persie en het bakkie: ze staan op de kaart. De barista heeft al aangekondigd van Persie van de kaart te halen en die te vervangen voor de Hunter. Veel vraag is er niet naar van Persie. Van de week bestelde iemand een van Persie, ik heb geen idee, maar degene liet dat bakkie bijna onaangeroerd staan.... Waarschijnlijk had degene er meer van verwacht net zoals wij (Oranje- fans) van Van Persie. De barista heeft al stappen ondernomen, nu Guus Hiddink nog.

Verderop hoor ik hard gelach om het hele gebeuren.  De lachende derde in deze is Ronald Koeman. Hij werd te licht bevonden om van Gaal op te volgen als bondscoach. Het kan aan mij liggen, maar als je met je clubje in de Premier League op een derde plek bivakkeert, ben je niet te licht.

Mocht Guus nog geloof hebben om het tij te keren, dan zie ik hem graag met de hele staf en spelers bij zijn bedevaartsoord. Misschien dat ze dan het licht zien.


.

Hirsi heeft last van wanen..

Er wordt genoeg over het conflict ( Gazastrook) gesproken en geschreven. Echt vrolijk word ik er  niet van. Het is gewoon triest dat veel mensen het leven laten door deze ellende. Jaar in jaar uit!  Zodra het beeldscherm hier zijn werk doet en ik de nieuwsbladen mijn blik gun, fulmineer  ik. Eigenlijk moet het zijn: fulmineerde.   Mijn energie kan ik beter gebruiken i.p.v. elke keer  mijn geest te vermoeien om vrede te creëeren.  Geen idee tot wat het leidt als ik er naar blijf kijken, maar ik houd het op een ongeleid projectiel. Nee, genoeg ongeleide projectielen die schade hebben aangericht en nog gaan aanrichten. Het  probleem is niet ineens  opgelost. Wie dat denkt, leeft in een Utopie.  Schitterend als dat zou kunnen, maar dan moeten Israël en Palestina water bij de wijn doen, maar het moet wijn blijven.  Iedereen met een boerenverstand en die het onderwerp volgt of volgde, weet meer dan genoeg. 

Ik dacht: genoeg erover, dus voelde ik me niet geroepen om  te mengen in de strijd, maar toen ik  op een Belgische site een artikel over Hirsi Ali las, vond ik munitie. Eerst dacht ik een verkeerde perceptie van de werkelijkheid te hebben, maar na een paar keer lezen,  bleef dit op mijn netvlies branden: Hirsi Ali: "Netanyahu verdient Nobelprijs voor de Vrede. Ik bewonder Benjamin Netanyahu  echt. Hij staat onder zoveel druk en toch doet hij wat het beste is voor de mensen van Israël." 

  Lange tijd had ik niets van Hirsi vernomen. Het liefst had ik dat zo gehouden, want ze levert inhoudelijk niets positiefs aan het hele gebeuren om de Gazastrook. Daarnaast bekijkt ze het vanuit (1) kant. Volgens mij moet het zijn: Benjamin Netanyahu verdient een prijs omdat wat hij  doet het beste is voor zowel Palestina als Israël.  Doorgaans maken we grappen over hoe  dom Belgen zijn, maar ik beschouw die Belgen niet als dom. Nee,  ze hebben haar aan de tand gevoeld over de situatie. Dat ze haar antwoord/ menig geeft over de gang van zaken is prima.  Echt wijs kan ik het niet noemen. Ik vind het nooit zo netjes om mensen dom te noemen. Vaak gebruik ik: minder wijs of dat is niet schrander, maar voor Hirsi maak ik een uitzondering. 

Eenmaal ze een dom antwoord/ mening heeft gegeven,  is ze  gedegradeerd  tot doelwit van mijn schrijven.  Ik kan een heel college  aan Hirsi Ali geven, maar dan bega ik een zonde. Ze nam nadat zichzelf te kakken had gezet in Nederland de benen.  New York werd haar nieuwe stekkie, misschien raadzaam om ook een andere indentiteit aan te nemen.  In New York waar doorgaans het bolwerk  van  de Joodse lobby hun werk verricht, waant ze zich zogenaamd veilig. Ze blaast maar wat, want  als ze nou eens wist hoe donkere mensen in Israël worden behandeld, dan zou ze inzien dat waar ze zich nu veilig waant het niet meer is dan een waan. Hoe kan iemand die geweld met geweld bestrijd de Nobelprijs voor vrede krijgen? Elke idioot behalve Hirsi weet dat.  Eerst stelde ze nog wat voor, maar  dat is te lang geleden. Help! Mijn geheugen laat me in de steek.   Zij beschikt over een bepaalde gave. Correctie: een IQ waar menig achtereind van een varken om lacht. 

Voor Hirsi zie ik vanwege deze actie   (1) prijs. Ik hoor in de verte iets met galgje en over onder de grond schuiven.... Ik weet dat ik nu geen haar beter ben, want ik maak me ook schuldig aan geweld. Bestaat er ook nog iets als zinvol geweld?

Cubano

Hier op de hoek bevindt zich een sigarenman. Binnen resideert zich een bebrilde- grijzige-  man van middelbare leeftijd -tussen de kranten en tijdschriften. Ik heb geen idee wat zijn komaf is, maar tussen het ABN dat hij tracht te spreken, schemert wat Arabisch.  Als hij de toonbank bedient, is er wat ruimte tussen zijn uitpuilende buik en de kassa. Hij ziet er wat slonzig uit, en ruikt niet okselfris, maar hij verstaat zijn vak en bij hem is iedere klant koning. De kassa puilt deze tijd niet uit, maar ik begrijp dat hij zijn hoofd boven water kan houden. 

Het aangezicht van de sigarenman is niet fijn: afgebladderd verf en wat reclameborden die er verloren bijhangen.  Slechte reclame!  Een likje verf zou de sigarenman  niet misstaan. Gelukkig zorgen de  boys - die voor de deur hangen -voor wat fleur. Sommige van hen ken ik van de buurt of wayback:   Gijs, kleine- Ab, Mo, Jan, Danny, Ben, Murat en niet te vergeten Fritsie ritselaar. Ben is het opvallendst in het gezelschap: goed verzorgd,  altijd een zonnebril op, handen als kolenschoppen,  een blok beton, 1 meter 90 lang en bijna even breed. Hij schijnt alles te kunnen opruimen. Als er ergens herrie is, komt Ben langs- zijn reputatie is voldoende- dreigen hoeft vaak niet. Sommigen noemen hem een mandingo. Ik begrijp dat hij soms alleen zijn zonnebril afzet- met zijn priemende ogen weet hij het gewenste effect te sorteren. 

Ik zie Ben en de rest dagelijks hangen voor de deur van de sigarenman. Allemaal hebben ze hun expertise.  Ze zijn gewapend met minimaal (4) telefoons. Het schoolplein niveau van: proletarisch winkelen, inbraken en auto zonder sleutel lenen, zijn ze al lang ontstegen. Sommige van hen zie ik soms een tijd niet en dan verschijnen ze vanuit het niets.  Ik vraag nog: " Vakantie gehad ouwe?"  Vaak genoeg krijg ik te horen: " Ja, zoiets- de bed & breakfast -op staatskosten." Daarachter aan krijg ik een knipoog.  Ze hebben de sigarenman omgedoopt tot Cubano- een trefpunt waar het gebeurt.  Ik zie snelle gasten tussen  niet de goedkoopste wielen een pitstop daar maken om van gedachten of andere zaken te wisselen. Als er weer een auto is gestopt,  is er altijd een van het groepje die waakzaam om zich heen kijkt- vanaf zijn post overziet hij alles.  Stel je eens voor dat.... Wanneer ik het groepje zie staan,  groet ik van een afstand. Ik kan er niet tussen staan, want  ik heb er niets te zoeken. Vroeger stond ik weleens bij hen. Toen ging het vaak over oude koeien uit de sloot halen, maar nu gaat het om pakjes of containers met slappe witgoed. Nee,  ik heb geen zin in die bende. Als die auto' s hun pistop hebben gemaakt, vervolgen ze hun weg op de A10 met een gangetje van (80) km per uur, daarna drukken ze het rubber met meer dan (100)km op de teller over de wegen. In de zomer kan je de hitte mooi over het asfalt zien trillen. Terwijl ik dit allemaal aanschouw, bekommer ik me om de toekomst-  het neefje van de buren- net (15) jaar geworden. Af en toe praten we. Ik probeer hem bij te brengen dat hij zijn best op school moet doen, maar mijn poging blijkt tevergeefs. Hij praat over dokoes en hosselen. Zijn blik is gefocust op een hagel- witte -dikke- jongen rollend uit Duitsland. Hij roept: " buurman dikke wagi man."  Vervolgens geeft hij me een boks en verdwijnt op zijn Gucci patta' s richting zijn leeftijdsgenoten. Vanuit de verte zie ik  hem iets uit zijn schoudertasje halen.  Geen idee wat het is, maar als ik de reacties van zijn maatjes hoor, moet het iets van waarde hebben. Niet veel later hoor ik sirenes en zie ik hen voor hun leven rennen. Vanaf dien ben ik het spoor bijster. Ik kijk nog over mijn schouder, maar zie niets. De sirenes die met hun geschreeuw mijn gehoor op proef stelde,  zijn verdwenen in de luwte. Geen idee als het gevaar al is geweken, maar door de adrenaline verandert mijn sloffende pas in een snelle pas huiswaarts.  Gelijk als ik binnenkom, kijk ik op teletekst, maar ik zie niets. Niet veel later word ik opgeschrikt door zwaar geknal achterelkaar. Het hele circus met sirenes begint opnieuw.  Een dag erna verneem ik via de media  dat er een schietpartij is geweest met dodelijke afloop. Het neefje van de buren heb ik nooit meer gezien. Niemand durft te praten- zelfs de boys van Cubano niet.  Van hen krijg ik alleen te horen: " we willen nog niet de andere zijden van de sterren aanschouwen." 

Chapeau Oranje!

Aan vriendschappelijke en kwalificatiewedstrijden  schenk ik geen aandacht van Oranje. De reden hiervoor is: ik val in slaap. Bij een spannende film is die kans ook aanwezig, maar minder groot dan de wedstrijden van Oranje. Pas op een toernooi volg ik alles. Voordat het WK was begonnen, had ik al wat geklad op papier. Ik was kort van stof. Om eerlijk te zijn een alinea met  (8) regels. De inhoud bevatte een kort- larmoyant- verhaal. Een toepasselijke titel had ik snel bedacht: Oranje opnieuw vroeg huiswaarts.  Zeg nou eerlijk als je terugkijkt naar de loting met: angstgegner - Spanje, Chili en de kangoeroes( Australië). Vooral van die kangoeroes had oranje nog nooit gewonnen. Schandalig een paar leeuwen die het niet kunnen  winnen van een paar kangoeroes. Een leeuw verschalkt toch elke  kangoeroe?  Die WK -finale tegen Spanje ( 4) jaar terug is nog steeds op het netvlies gebrand, dus veel hoop had ik niet. Nou vooruit: Oranje zou van Chili winnen. Geen idee waarom ik dat dacht. Misschien een soort van hoop om niet eerloos van het WK- podium te verdwijnen.

Gelukkig bleek het beeld dat ik van te voren had geschetst niet correct. Mijn kladje kon zo de papieren bak in. Enige wat bruikbaar was, was dat Spanje misschien op retour zou zijn. Het blijft niet altijd feest hè?  Oranje kwam op stoom en walste Spanje met 5-1 plat. Als een trein denderde Oranje voort. Alle tegenstanders die daarna volgden kregen het niet makkelijk. Helaas strandde de Oranje- trein in de halve finales tegen Messi en de zijnen. Was het achteraf gezien terecht?  Wat ik me zo van het spelbeeld herinner, is dat de strijd gelijk opging.  Argentinië was net iets beter in het nemen van  strafschoppen.  Er bleek achteraf nog wat gedoe over een lijst met wie de eerste strafschop zou nemen. Geen idee wie niet de ballen had om die keeper en de bal tegen het net aan te jagen.

Het doet er niet meer toe, maar op dat moment draaide mijn gedachten op volle toeren. Het speculeren hield bij mij niet op. Ik kan tig A4tjes bij elkaar lullen. Correctie: speculeren. Inherent aan  speculeren is dat dat vragen teweeg brengt die voor nog meer ??? zorgt. Ellende! Op de een of andere manier liet ik me verleiden tot het speculeren. Stel dat Vlaar het doel had getroffen of Krul op doel had gestaan?  Hadden we het goud  dan eindelijk in handen? Nee, stel dat ik genoeg geld had, dan zou ik alle wedstrijden live hebben gekeken. Geen overbodige luxe om tussendoor nog de samba te oefenen met een Braziliaanse schone.  Mijn kruis zou overtraind zijn. Waarschijnlijk  zou ik daar een elftal hebben achtergelaten. Ach ik stel maar....

Het enige wat ik vast kon stellen, is dat ik een zware kater aan de halve finale had overgehouden.  Tegen een kater heb ik ( 1) remedie: een dag vroeg naar bed en die flessen met sterk water ontzien. Geen idee hoe Oranje het zou aanpakken. Zouden ze als een kater voorzichtig loeren op die geel blauwe kanaries en  genoegen nemen met een (4e) plek? De eenheid die ik het hele toernooi bij Oranje  zowel op de bank als het veld terug zag, was gelukkig tijdens de troostfinale ook te zien. Dat was tijdens het EK van 2012 totaal anders. Die plaats ik tactisch onder de noemer: een bij elkaar geraapt zooitje.

 Waarschijnlijk was het de gouden pik van Van Gaal of toch...die zorgde voor eenheid.  Ja, weer dat gespeculeer. In elk geval verschalkte Oranje  Brazilië met 3-0. De Brazilianen die als goddelijk te boek staan, waren alles behalve goddelijk.   Eenheid maakt macht is het niet?  Mijn grote mond met voorspelde speculatie(s)werd door dit resultaat gesnoerd. Het enige wat ik nog kon uitkramen, is: chapeau Oranje!



Tijdens het WK

Code oranje!

Gisteravond werd Spanje getroffen door een laaghangende depressie( Van Persie) De storm die in veelvoud voorbijraasde, was verwoestend: Robben (2), Van Persie nog (1) en De Vrij(1) het geregen van doelpunten dompelde Spanje in mineur.  Code oranje werd door het KNMI afgegeven. Na (90 ) minuten verdween de storm.  Het KNMI heeft voor de komende dagen voor Australië en Chili code oranje afgegeven.  Ik zie de bui al hangen: het geregen van doelpunten met een regenboog die alleen oranje kleurt. De andere kleuren worden overtroefd.



Ronaldo draait....


De metroman Ronaldo... Je kan doorschieten hé? Ik zie graag vrouwelijke trekjes, maar dan bij een vrouw.
Ronaldo is geen schim van die scorende machine van Real Madrid. Er lijkt zand in de motor van Portugal te zitten. Geen idee wat hem scheelt. Misschien de verkeerde visagist of zat het schaarse textiel tussen de billen niet lekker?  Ik gok op het verkeerde been uit bed of het is zijn periode van de maand.

Jürgen Klinsmann blijkt ondanks het gelijkspel de winnende coach!

Henk Spaan ondersteboven...

Wekelijks volg ik Henk Spaan in Het Parool. Hij deelt als een schoolmeester cijfers uit. Frequent ben ik het met hem eens en daarnaast  houd ik van zijn scherpe pen. Noem me een Henk Spaan adept.  Vandaag een dag na het WK lijkt hij de scherpte te zijn verloren. Nou kan ik geen spaan heel laten van Henk, maar dat is niet chique. Alle credits die hij bij me heeft opgebouwd, zijn niet in (1) keer verdwenen.

In mijn ogen verliest Henk  scherpte door: Robin van Persie  met een (9) en Arjen Robben een magere (6) te beoordelen. Henk doet dit vanaf zijn vakantieadres. Dat zegt genoeg: Henk lijkt overwerkt en ziet het verschil niet tussen van Persie en Robben. Misschien is hij toe aan een nieuwe bril of gaan zijn ogen achteruit.

Eerlijk gezegd  begrijp ik helemaal niets van Henk.  Misschien begrijpt hij mij wel niet. Dat kan. Henk zou beter moeten weten, want hij is in het bezit van een eerstegraadslesbevoegdheid voor Nederlands. De bovenbouw van de Havo en het Vwo zou hij kunnen toetsen. Hij heeft er gelukkig nooit gestaan, stel je eens voor: Henk beoordeelt met een voldoende  terwijl degene een onvoldoende verdient.  Daar gaat alle kwaliteit. Puur door het gebrek  aan het scherpte.  Het kan  soms in iemands voordeel werken, maar ook in iemands nadeel.  Een schoolvoorbeeld hiervan is Robben. Jammer dat  er nu niet meer gebruik wordt gemaakt  van een potlood en een gum. Aan de andere kant is het ook goed, want de indruk die Robben maakte is onuitwisbaar.

Voor de mensen die het niet meer weten:  een (6) is voldoende is en een (9) zeer goed. Je zal het niet zo gauw zeggen, maar ik denk dat hij gewoon ondersteboven is van van  Persie, want als men een (9) omdraait heeft men een (6) en andersom een (9). Er zit een kras in mijn plaat: weer denk ik aan Henk zijn bril, overwerkt en zijn ogen die...... 

 Het kan aan mij liggen, maar het enige verschil dat van Persie maakte,  was die mooie snoekduik tegen Spanje. Af en toe  had hij een bevlieging.  De flitsende van Persie van Manchester United heb ik niet gezien. Robben  daarentegen flitste hem op alle fronten voorbij. Daarom heeft Robben ook die bronzen bal. Ook daar kan je over twisten.  Als  Spaan scherp was geweest, had hij dit ook gezien, maar helaas. Robben verdiende die gouden bal, want als er een speler op het WK met kop en schouders boven iedereen uitstak, dan was het Robben.  Zo scherp en fit! Dat Messi die  gouden bal in zijn bezit heeft,  is geheel onterecht- hij trotseerde de velden hooguit met zijn schaduw en men scandeerde zijn  naam.  De  zilveren bal en het winnen  van het WK  door Müller vind ik terecht. Nog meer goud gun ik die moffen niet.  Het kan  zijn dat  ik ook toe ben aan vakantie of aan een bril, want genoeg vrienden  zien het  ànders. 

Hopelijk tref ik Henk tijdens mijn vakantie bij de eerste de beste opticien. Het mag niet zo zijn dat hij straks Volendam als het Nederlands elftal ziet of nog mooier hij ziet Pierre van Hooijdonk voor Zwarte Piet, alhoewel ik zie in Pierre een hele " Zwarte"  Piet.

Oprotten Seedorf!

Geen idee wat het Italiaans woord  voor congé is. Ik doe een wilde gok: licenziamento. Het ziet er uit als abracadabra. Als men het nu aan Seedorf zou vragen, krijgt men een afkeurende blik en waarschijnlijk te horen: vattene! De vertaling betekent: rot op! Clarence Seedorf mocht dat na (4) maanden bergen te hebben verzet bij AC Milaan.

Dit komt als donderslag bij heldere hemel. Natuurlijk was er al aan het begin toen hij met alle egards werd binnengehaald wat tegenspraak en als hij een wedstrijd had verloren. Het bekende zinnetje van oome Co: "Een goed paard is nog geen goede ruiter." Klonk

Iran niet happy

Happy is een hit. Wereldwijd weet men nu wat happy inhoudt. Zelfs apen zijn met die heupen aan het wiebelen als het uit de speakers klinkt. In Iran zijn ze minder happy met Happy. Het is: vulgair en een voorbeeld van Westerse decadentie.

Jongeren moesten zich verontschuldigen voor hun opvoering van Happy en ook voor het niet dragen van een hoofddoek. Happy  blijkt een misdaad in Iran.  Zou het anders zijn als ze wel een hoofddoek op zouden hebben? Ik ben het spoor bijster... Als men blijdschap kan tonen door op het nummer los te gaan, moet toch kunnen ff los? 

Ik vraag me af wat er gebeurt als een  Iraanse dame happy  -het  nieuwe nummer van  Beyonce Partion opvoert. Volgens mij volgt er directe executie.  Partion is te hot. In Iran noemen ze het: heiligschennis. De autoriteiten handelen in Iran naar de wetten uit het stenen tijdperk, maar ondertussen staat hun boxer als een tent. 


Spoedig aangevuld.

Ajax- pannenkoeken?

Feestdagen zijn niet aan mij besteed. Mijn verjaardag vier ik niet eens. Afgelopen Pasen had ik (2) verplichtingen: familiebezoek en Ajax in de bekerfinale. Sinds vorig jaar wist ik dat het geen familie zou worden. Te veel verhalen en eten- daar had ik geen trek in. Verlamd aan tafel zitten terwijl je elkaars bloed kan.....  Pasen is een feestdag, dus laten we het gezellig houden.  Om het gezellig te houden, heb ik gekozen om met vrienden wat te drinken en Ajax in de bekerfinale te kijken. Leuke bijkomstigheid was dat de zon straalde van oor tot oor.

Nadat mijn vrienden  en ik onze wegen splitsten, besloot ik om niet naar huis te gaan. Met het ijzer in mijn hand koerste ik af op Westergasfabriek. Een beetje hangen in het park.  Ik had niet de intentie  om lang te blijven, maar ik zwichtte voor de zon.  Een keer een wedstrijd niet zien, is niet erg. Als Ajaxcied mis ik bijna geen wedstrijd. Ben ik niet in de gelegenheid, dan volg ik het op de FOX Sports app. Op Uitzending gemist  kan ik de samenvatting terugzien. Wanneer ze een slechte wedstrijd hebben gespeeld, lach ik als een "boer" met kiespijn. Bij een goede wedstrijd  blèr ik Jack van Gelder eruit met z ' n: "Bergkamp!" Ik had mijn stembanden al geschrapt voor die wedstrijd omdat PEC in eerste instantie een makkelijke tegenstander leek. Voor mij was die beker al binnen!

Alles bij elkaar: een goed humeur, beker, mooi weer, het Bakkerswinkeltje, Ijscuypje en passerend curiosa met blote benen of gewoon haar in een knot. Mijn dag kon niet meer stuk. Niets bleek minder waar, want nadat ik melding kreeg dat de wedstrijd was stil gelegd, werd alles donker. Vooral toen bleek dat een hersenloze Ajax- fan met vuurwerk de wedstrijd had ontsierd.   Enig lichtpuntje van die wedstrijd was die kanonskogel van van Rhijn. Daarna was  het PEC  die met een vijfklapper Ajax het zwijgen oplegde. Geen dubbel voor Ajax.  Helaas! Je kan niet alles hebben. Het  kampioenschap was bijna bereikt,  maar daarmee verdedig ik niet de spelers noch die hersenloze. Het is een compliment als ik het elftal als "pannenkoeken" zag spelen. Dit was een onsamenhangend geheel: los meel, melk en eieren- meer zag ik niet.

 Die hersenloze die het in zijn hoofd haalde- daar kan je je afvragen als degene überhaupt een hoofd heeft. Blijkbaar, want anders bedenkt degene het niet. Was degene ook zo voorbarig als ik om te denken dat de buit al binnen was en daarom het vuurwerk het veld opgooide? Nog steeds slingeren de vraagtekens door mijn bol. Daarnaast begreep ik niet waarom het op het doel van Ajax goalie Vermeer werd gegooid. Ben ik nou zo dom of....? Meestal open je het vuur op vijandelijk doel  of was het iemand van PEC? Moest de Kuip het ontgelden?  Ik zei al: vraagtekens.

Aangezien ik hierover wilde schrijven, heb ik gelukkig pas na een paar dagen de samenvatting bekeken. Live zou er een buitenechtelijke ruzie tussen  mijn tv en ik zijn ontstaan. Die tv zou wat te verduren krijgen: eerst tierend en vervolgens zoals dat tussen stelletjes gaat,  zou een het gat van de deur zien.  Aangezien ik de broek aan heb thuis, zou ik die tv gewoon een zet uit het raam geven en voorlopig geen Ajax kijken. Lekker pais en vree in  huis.  Inmiddels keuren de blikken van mij en mijn tv elkaar  weer waardig- als het om Ajax gaat. Ik zie mezelf alleen niet zo snel die Jack van Gelder eruit blèren.

Marvin Gaye stilte

Om die gevoelige snaar bij me te raken, daar is best wat voor nodig. De mensen die me goed kennen, weten hoe je die kan raken. Ondanks dat Marvin Gaye me niet kende, lukte het hem. Nee, hij was niet aan het rocken als Jimi Hendrix of Benny Jolink  met die band vol herrie.  Benny toch... Gelukkig doe je weer "Normaal “, want ik verstond er niets van.  Over Jimmy Hendrix kan ik kort zijn: die hoor je niet, die voel je. Ik luister vaak genoeg naar Jimmy. Dat  is vaak tijdens het fietsen of een work-out. Op een bepaalde manier voel ik Jimmy, maar het lukt hem niet om bij mij die gevoelige snaar te raken. Zelfs niet met: Voodoo Child of Crosstown traffic.  Sorry Jimmy!

Op het moment dat ik Marvin Gaye op mijn oorkleppen heb,  ziet en hoort men gelijk verschil. Op de fiets sjees ik als een gek van à naar b en die work- out  voer ik uit met een glimlach van oor tot oor.   In mijn blijheid probeer ik mee te zingen of  neuriën en mensen lachen of schudden hun hoofd en roepen me na:" What' s going on?"

What' s going on was (1) van de (41) hits die Marvin Gaye destijds zong, maar daarmee verwierf hij bij mij geen bekendheid. Nee, ik was onder de indruk van: Sexual healing. Ja, het poep- en pisstadium had ik achter me gelaten. Het tijdperk voor seks was aangebroken. Spannend! Die clip met al die mooie dames erin en dat geweldige stemgeluid voedde dat alleen maar. Wat opvallend aan die clip is: Dat die dames echt als dames acteren en niet als dames van ' plezier ' vandaag de dag. Schandalig! Te frequent vult het het beeldscherm. Ik zap die clips weg.

Als ik die dames de vraag zou stellen als ze van eigenwaarde hebben gehoord, word ik denk ik hard uitgelachen en wordt mijn vraag herhaald:" eigenwaarde?"  De waarde zit in de commercie en pegels. Des te minder kleding ze om het lijf hebben des te meer het opstrijkt, of hits het tegenwoordig op het internet krijgt. Er moet hoe dan ook gescoord worden.

Marvin Gaye had al die poeha destijds niet nodig om zijn (41) hits en  (2) Grammy' s te scoren. Nee, doe maar lekker gewoon dan ben je al gek genoeg. Natuurlijk had hij ook die zelfkant waar hij af en toe met die witte sloper en depressies vocht. Ik ga hem niet vrijwaren van zijn coke gebruik, maar het is volgens mij net Pindakaas. Welke artiest is er niet groot mee geworden?  Pffff.... Ik begin er niet  aan en daarnaast heb ik niet die band met al die artiesten die ik met Marvin heb.  Mijn oren en ziel zijn door Marvin Gaye zijn klank en puurheid verwend.  Daarnaast kan ik met Marvin alles: Hij sleept me soms door mooie en moeilijke momenten heen( liefde of verdriet) of aan het begin of eind van een work- out. Vaak laat ik dan: Sexual healing, Ain' t no mountain high enough of  Let' s get it on door mijn bol galmen. Muziek waar ik niet bij stil kan staan. Het  betekent niet dat ik niet stil sta bij sommige momenten. Ik kan me goed herinneren dat die Belgen in 2004 een documentaire over Marvin Gaye uitzonden. Nog nooit eerder had ik een documentaire van hem gezien, dus ik zat helemaal in het beeld.  In die documentaire was  Sexual healing live verwerkt. Ineens was ik niet die grote kerel.  Ik bleef maar wenen, de tranen biggelden als zweetdruppels over mijn wangen net alsof ik een work- out had gedaan.  Ja, die snaar… Schitterend, maar ook jammer. Ik zag dat mijn idool in desolate staat verkeerde.  Dat deed pijn.

Om mijn pijn te verzachten  en als fan moest ik een  dvd van hem hebben.  Een echte fan heeft toch iets tastbaars van zijn idool?   Toen ik die dvd  in mijn bezit kreeg, heb ik die  helemaal grijs gedraaid. Het heeft me tot de dag van vandaag verbaasd dat die dvd- speler Marvin Gaye niet spuugzat was en die dvd automatisch uitspuugde. Blijkbaar was die dvd- speler ook fan, want ik denk dat een andere artiest al lang was uitgekotst.

Theo Janssen kapt Pellè

Toen mij het bericht bereikte : Theo Janssen kapt ermee. Zat ik in zak en as.  Ik weet niet voor de rest, maar ik ga hem missen op het veld. Ik houd van die vent. Theo is een echte kerel- een rots- in de branding. Met die kerel win je een wedstrijd. Hij gaat vol gas en misleidt zijn tegenstander met een scheet en gaat door tot aan het einde. Door keepers werd hij gevreesd.  Vaak zag ik hen een kruis slaan of met knikkende knieën in het doel- wanneer hij zijn vizier scherp stelde. Ik begreep die keepers, want negen van de tien keer visten ze in het net als scherpschutter -Theo er weer (1) had gelanceerd. Het was een knap staaltje.

Ja, hij kan knap voetballen- dat is niet het enige dat hem siert.  Veel dames bleken  na wat rondgevraagd te hebben hem een "lekker ding " te vinden. Een goede vriendin noemt hem: " mooie Theo." Ik vroeg nog: " omdat hij zo behangen is met die tattoo' s en waarom geen Pellè?" Ik kreeg een heel verhaal te horen, maar ik geef een korte samenvatting: " Bij Theo kan je gewoon jezelf  zijn zonder te-veel poespas. Hij is zo gewoon en dat maakt hem mooi. Geen strakke planning of drie delig kostuum. Zijn collega  Pellè  blijkt uit heel ander hout gesneden. Die gaat zelfs naar de buurtsuper  strak in pak. In zijn binnenzak heeft hij wat A4tjes waar hij al van te voren zijn handtekening heeft geplaatst. Waarom eigenlijk? Ja, iedereen moet weten dat hij  Pellè is."

Theo & Pellè zijn (2) totaal verschillende spelers. Als Pellè een slechte dag heeft gehad, moet alles en iedereen het ontgelden. Zelfs de reclameborden in de catacomben. Ik begrijp dat je je frustraties soms niet de baas bent en sporten incasseren en uitdelen is, maar dit is ongepast. Theo heeft zoiets nooit gedaan- die draaide na een slechte wedstrijd een extra sjekkie en vergat die pot. Hij ging lekker op stap. Heerlijk aan het bier en die bruine fruitschaal. De ochtend erop verscheen hij weer loerend als scherp-schutter.  Bij Pellè verloopt de avond anders-  alles  moet van top tot teen in orde zijn. Zijn de dames niet strak aan de lijn, dan laat Pellè ze de hele avond naar de bar lopen om te bestellen. Op de bank bij hem zitten, gebeurt niet. Nee, hij laat ze links of rechts  van hem staan. Het voetbal moet hoe dan ook zichtbaar zijn. Waarom? Ja, hij is Pellè.  Daarnaast schroomt hij  niet om hun lipgloss of spiegeltje te vragen, want stel je nou voor dat zijn haar niet goed zit of zijn lippen niet glimmen. De gladjanus, de ijdeltuit  houdt van bling bling. Aan het einde van de avond geeft  hij  ze een hand en zegt tegen hen: " Don' t call us, we call you."  Vervolgens belt hij (1) van zijn maten om hem op te pikken met zijn hagelwitte  Ferrari FF.  Het klinkt gek, maar Pellè verdwijnt met een vent... Terwijl die dames teleurgesteld achterblijven, stellen ze zich de vraag: Is Pellè nou een vent of zit hij vanwege zijn beroep nog in de kast?  Als die vrouwen dan verhaal halen, schiet Pelle in de aanval. Tja... Ik heb niets tegen vrouwelijke trekken, maar ik zie ze liever bij een vrouw.

Over Theo kan ik (5) kwartier in (10) minuten lullen- dat heb je als fan bent. Mensen van wie ik fan ben, hebben een  plekje in mijn hart. Bij  hele speciale mensen maak ik een uitzondering. Mijn opa is ingekerfd op mijn linkerarm. Die arm moet nog bijgewerkt worden. Ik denk aan: I love Theo of  Tattoo Theo!

Krullenbol

Die mooie krullen hangend aan je bol die mijn hartje sneller doet kloppen en mijn gedachten sneller doen doldraaien. Je bent me er eentje. Altijd in voor een dolletje. Geen idee, maar ik denk het te weten. Die appel in mij, mijn hartje compleet bruin, lijkt nu groen. Door jouw toedoen lijkt die het te begeven.  Die wapperende krullen.... Ookal ben je klein van stuk, je hebt gezorgd voor een aardbeving. Mijn schaal van Richter schat je tussen de  tien of negen. Die schaal van Richter lijkt totaal ontwricht. Mischien een gekke vergelijking, maar  ik lijk op een Tom Tom die noch het Noorden, Oosten, Westen of het Zuiden  herkent. Totaal overrompeld:  die verliefdheid heeft me overmeesterd

SLM App...?

Het einde van de winter lijkt in zicht. Normaal gesproken, vlucht ik voor de winter. Ik moet wel, want ik voel me anders gevangen, maar dit jaar verloopt het anders. De plannen zijn gewijzigd. Nog ff en de  zomer is in aantocht. Lekker een verre bestemming boeken.  Hoe verder,  hoe beter!  Ik twijfel tussen: Zuid Amerika, Azië ,  Australië of Afrika. Volgens mij wordt het  een trip richting Zuid Amerika. Ik kan snel langs huis ( Suriname ) en door naar Brazilië.  Door Brazilië als een nomade en af en toe een wedstrijd meepikken van het WK. Volgens mij kom ik voor de rest ogen te kort.  Als ik terug ben, moet ik langs de arts voor mijn ogen en nek, want die zijn overtraind.....

Nu ik  een keuze heb gemaakt,  besluit ik voor het boeken, gebruik te maken van een app.  Men hoeft het zo gek nog niet te bedenken of er bestaat een App voor. Gemak dient de mens: Het regelen van zaken of boeken van een vlucht of hotel is in een wip en een zucht geklaard. De KLM App is vertrouwd en werkt prima- alleen peperduur. Omdat ik de oversteek naar Suriname wil maken, besluit  ik te kijken als SLM een App heeft. In eerste instantie denk ik van niet en wat schept mijn verbazing: ik zit er volledig naast.  Te gek dat de SLM een app heeft! Als organisatie ontkom je er niet aan. Heeft een organisatie geen app, dan behoort het tot de prehistorie.

Mijn enthousiasme voor die SLM app blijkt na wat geklikt te hebben overdreven. Ik kan er niets mee. Het boeken van een vlucht is onmogelijk. Kortom: die App is nog niet af. Geen idee wie achter  de stuurknuppel zit van het bedrijf (SLM) ,maar het zou ook idioot zijn dat het zo' n vaart loopt dat die App werkt.  Waarom lanceert de SLM  een App die niet functioneert?   Als bedrijf zou je denken: Expand the business of Spread those wings!  I.p.v. dat te doen maakt de  SLM met deze actie de zoveelste duikvlucht. Ik mag hopen dat wat met die App gebeurt niet met die SLM- kist gebeurt. In de lucht zijn, maar de motoren draaien niet.

Jaja... Ik klets maar raak, hoor ik in koor of de: " Men komt gelijk in de sferen als men SLM boekt. Het eten is lekker."  Al die ellende met vertragingen- ik heb dan gegeten en gedronken. Vertragingen vind ik maar niets, dus  tast ik wat dieper in de buidel en neem ik plaats  in die blauwe vogel  en met negen uren zit ik evengoed in die sferen. Nou is er nog meer geluid die ik van de SLM passagiers te horen krijg.  In mijn oren misschien wel de beste:  " Je steunt Suriname niet."  Ik hoor het, maar ik hoor het ook niet. Vat je me nog? Klinkt als " holle retoriek."

Ik wil Suriname steunen, maar niet op die manier.  Genoeg mensen die SLM boeken, dus bakken met flappen die binnenstromen. Waar blijft al het geld?  Een App bouwen, kost wat poen en wat tijd. Zo gepiept toch, maar  wie ben ik? De SLM presteert het om jaren achtereen met rode cijfers boekjaren af te sluiten. Ze hebben geheel andere zorgen aan hun hoofd. Er is een plan opgesteld om in 2015 het boekjaar met betere cijfers af te sluiten. Ik moet het nog maar zien. Tja en wat die App betreft- blijkbaar willen ze bij de kudde horen, maar uiteindelijk lopen ze mijlen ver achter.

Nu lijkt het alsof  ik de SLM afschrijf, maar ik moet toegeven: dat ik  ook uit pure
frustratie me afreageer op deze...dag. F### Valentijn! Door maar wachten op die postbode die met die Valentijnskaart deel uitmaakt van dit scenario, maar dit is niet te filmen. De postbode is nog niet verschenen. Ik zal maar een kaart naar SLM zenden,  want echt vrienden maak ik vast niet met dit gekrabbel.

Ronalds sterke verhalen

Het Olympisch vuur in Sochi is  pas aangestoken. Velen hebben naar dit moment uitgekeken. Ik moet nog maar zien wat ik ervan meekrijg. Momenteel ben ik zo blij als een kind dat de winter ons dit jaar in de steek heeft gelaten, dus waarom zou ik kijken naar de Winterspelen ? Ik heb niets met winter.

Nou is dat niet helemaal waar, want het  Curling gebeuren geniet volop mijn aandacht.  Het schuiven en nog eens schuiven naar een eindstreep. Dat heeft veel weg van het polderen en nog eens polderen waar ze in De Tweede Kamer last van hebben. Het Curling gebeuren leidt tot iets- ze hebben een doel voor ogen. Van De Tweede  Kamer kan ik dat niet zeggen. Nou hebben ze  altijd een punt om te discussiëren, maar frequent genoeg heb ik het idee dat ik bij een kinderboerderij vlakbij het kippenhok sta. Veel gekakel, maar het zegt me niets.

Naast het Curling gebeuren geniet het beeldscherm ook van mijn blik als het vuur rond Ronald Plasterk volop brandt.  Het vuur daar heeft hij zelf voor gezorgd, want een paar maanden terug werd hem nog gevraagd in hoeverre hij op de hoogte was van de 1, 8 miljoen afgetapte telefoongesprekken.  Zijn antwoord was destijds: " Amerika luistert af."    Een ieder zou de beste man geloven op zijn blauwe ogen, maar helaas vergeet men hoe dubbel politiek kan zijn.  Een paar maanden later vertelt hij het zelfde verhaal dat  diametraal staat op zijn eerste verhaal.  Ronald beweert dat niet de Amerikanen afluisteren, maar Nederland zelf. De waarheid zal wel in het midden liggen, maar die Amerikanen de schuld geven,  is makkelijk - die wisten te vertellen wie  in  de slaapkamer van Andrea Merkel de lakens uitdeelt. Pfff... Smullen geblazen. Ik krijg het er niet koud noch warm van. Ronald integendeel -die heeft het bloedheet.

 Het gaat erom strijden. Gaat hij het halen of mag hij net als Weekers ook op bezoek bij Koning Alex en te horen krijgen: " À -dios - amigo." Ik schets nu een scenario, maar als ik mijn boerenverstand laat spreken, blijft Ronald! Heel simpel, want stel dat hij ook het veld moet ruimen, hoeveel vertrouwen heeft men nog in de politiek. Weinig! Velen zijn hem voorgegaan. Ronald gaat de eindstreep halen, hoe dan ook. Mocht Ronald het niet halen, dan klapt Rutte - twee als een kaartenhuis ineen. Mocht het gebeuren, dan raad ik hen aan dat ze voor de verkiezingen eens lekker gaan Curlen. Kijken hoe tactisch het schuiven verloopt, en de eindstreep wordt gehaald. Daarnaast wil ik aan Ronald alleen meegeven: kies je momenten voor de camera, wees eens minder media geil. Laten we eerlijk wezen,  zodra die camera in beeld komt, rent Ronald naar de wc om zijn borstel in de spiegel te drukken of hij is de kamer binnengerend van de visagist om de tand des tijds snel tien jaar terug te draaien. Typisch Ronald!

Ik vind het niet verkeerd dat Ronald openheid van zaken geeft, maar als je het antwoord op bepaalde vragen niet weet, dan hou je gewoon  als blozende schoolknaap je mond. Zo moeilijk is dat toch niet? Is het misschien aanstelleritis?  Het lijkt me sterk, maar blijkbaar houdt Ronald ook van sterke verhalen. Ik vermoed dat hij het belachelijk vindt dat ik me op het gladde ijs van zijn psyche bevindt. So be it!