(24) jaar achteruit

Voor Studio Sport weggerukt, ik kreeg de telefoon in mijn handen gedrukt. 

Luisterend naar het bericht werd de grond onder mijn voeten  weggevaagd. 

Ik was totaal overrompeld door dit onheilspellend verhaal. 

Mijn zuurstoftank en ik vormden ff geen eenheid.

Was het je bestemmning, een ongeval, moord of gewoon domme pech?

 Te moeilijk om te bevatten: jij voor altijd weg. 

De dagen die  daarop volgden, leken een lange nacht. 

 In mijn gedachten was ik nog aan de telefoon hopend op een hoopgevend  bericht. 

Nee, niets was zichtbaar noch hoorbaar....

De voor -en achtergrond leken uit mijn nabijheid gestompt. 

Als een vehikel vol met gebreken denderde ik voort.

 Een paar dagen geleden hadden  de achteruitkijkspiegel en ik  elkaar bekeken. 

Mooie en vrolijke momenten zijn na al die jaren blijven steken.