Digitale- slagerij

Wie kent ze niet? Ik noem er een paar: Badoo, Tinder, Zoosk en Lexa.  Het zijn van die sites zijn waar men aan een date/ eega of bootycall kan komen. Iedereen kan er dus aan zijn trekken....  Zelf  geloof ik niet dat ik daar mijn aanstaande vrouw tref. Tjaaa... Hoe serieus moet je hen nemen? Sommigen willen te snel:  hebben het  al over samen wonen of zijn op zoek naar een donor voor het nageslacht.  Men heeft  elkaar nog niet eens in levende lijve gezien,  maar heeft het over de toekomst. Best raar toch of ben ik nou gek? 

 De digitale weg is sneller, maar is het werkelijk realistisch?  Sommige foto' s zijn  van jaren terug en worden gebruikt om te scoren. Ff die buik wegwerken of de tand des tijds is vertraagd: de leeftijd en foto passen te  perfect bij elkaar. Een plaatje om te zien op het scherm, maar in levende lijve slaat men een modderfiguur. Lang leve Photoshop. 

 Vaak  noemde ik die sites een digitale slagerij. Als ik zag hoe de dames zich daar etaleerden: Sommige mooi aangekleed en anderen hadden minder om het lijf-  het schaarse textiel soms in beeld...  Die veegt men  gewoon weg of voor de grap klikt men op ja en wie weet, kan men in rap tempo horizontaal aan het werk met de nodige stereo-  klinkend vanaf de Hästens.

In tijden dat ik geen club bezocht of behoefte had aan vrouwelijk gezelschap, heb ik weleens gedate via zo' n site. In sommige gevallen rende ik naar de spiegel. Kijken als er nog wat uit mijn neus te eten viel of om te kijken: ben ik dit nou?  Tja.. Geen klik, maar toch verlamd aan tafel zitten. Met de nodige wiskundige- precisie volgde ik dan de klok en maar hopen dat die wijzers sneller voortgingen dan normaal. Een eeuwigheid...  Soms had ik een leuk gesprek of dacht ik: een klik.  Dat bleek niet wederzijds, want vaak hoorde ik: " ik laat je wel weten." Ondertussen weet ik beter en betekent het:  niet leuk genoeg. 

Eerlijk gezegd weet ik niet waar men een serieuze partner vindt, maar in een club zie ik het ook niet gebeuren. Men maakt daar genoeg stappen op de dansvloer, alleen komt men toch stappen tekort om de stap te maken naar serieus. Uit eigen ervaring bleef het bij daten of werd het  net niet meer dan een paar keer wat  warmer tussen de dekens. Genoeg diepgang, maar uiteindelijk bleef het hol... De korte verhalen, daar zit weinig in.  Die tijd ligt ver achter me. Ergens droom ik van een mooie romans. Een mooie romans bevat alles: samen- huilen- lachen- een gat in de lucht springen- en klimmen uit een diep dal.

Het lijkt me ook raar om aan familie en vrienden te vertellen dat je elkaar van internet  kent. Ik hoor weleens van die verhalen dat die mensen elkaar via het internet kennen. Voor de vorm wens ik hen het beste, maar ik heb daar geen vertrouwen in. Ik geloof meer in het spontaan treffen van een dame. Niet zoeken, maar  elkaar ergens tegenkomen. Nee, niet dat geforceerde gedoe als keurslager het net op: een paar foto' s keuren en dan... 

Laatst kwam ik spontaan iemand tegen op de markt. Veel raakvlakken, maar uiteindelijk had mevrouw het te druk. De keer daarvoor was het in de gym, maar die mevrouw had volgens mij een dubbele agenda. Tijdens de pauzes van de work- outs moest en zou mevrouw haar telefoon inzien. Zou iemand hebben gereageerd op Tinder of Badoo?  Als ik met haar wilde afspreken,  gebruikte ze frequent  de zin: " ik laat je wel weten." In mijn verliefdheid had ik haar een kaart gestuurd en een gedicht. Blijkbaar ben ik nog van de oude stempel.  Wie schrijft er nog een gedicht of een kaart? Dat is toch van de prehistorie. Nu vraagt men naar: Ping of WhatsApp. Ik vind een belletje directer- al dat typen om te peilen- daar word ik getikt van.  

 Als man heb ik het geluk dat mijn biologische- klok geen haast heeft. Het kan altijd nog-  als het niet gebeurt- vind ik dat niet erg.  Ik zeg altijd: ' be happy met of zonder partner. ' Na dit te hebben geschreven, heb ik een zwak moment: zal ik weer een account aanmaken op een daitingsite ? Not!  Ik heb geen idee, maar misschien is die mooie romans een droom. 

Oranje crisis

Er zit momenteel weinig  beweging in Oranje. Als ik terugkijk naar de wedstrijden verliepen die bewogen.... De  trainer wordt als eerste aangesproken over de resultaten. Dat is   normaal. Het is makkelijk  om de trainer de laan uit te sturen, maar ik betwijfel als daarmee de crisis is opgelost. De mannen op het veld lijken de eenheid die ze tijdens het WK vertoonde tot-taal verloren. Het kan van alles zijn: moeheid, verzadigd of gewoon geen chemie met Guus. De waarheid zal in het midden liggen. Enige wat ik weet, is dat niet alleen Ronald Koeman, maar ook ik moeite had met de aanstelling van Guus Hiddink. Op Guus zijn capaciteiten valt niets af te dingen. De beste man heeft een behoorlijke staat van dienst. Met kwalitatief- mindere -elftallen wist hij keer op keer op grote toernooien het beste ervan te maken. Varsseveld waar Guus Hiddink vandaan komt, is ondertussen een bedevaartsoord geworden voor toeristen. Ooit komt er een standbeeld voor hem. Ik mag hopen dat die er nog komt, want voorlopig lijkt het spel dat hij met Nederland vertoont nergens op. Mocht het beeld er komen en veranderingen uitblijven, dan vrees ik dat hij van zijn sokkel wordt geslagen.

 Het balletje kan raar rollen, want in zijn eerste periode als trainer van Oranje begon hij ook met een paar nederlagen achtereen. Uiteindelijk wist hij zich met Oranje te kwalificeren voor het EK en werd hij op het WK in 1998 vierde. Die tijd ligt ver achter ons. Hoe moet het nu verder?  Bert van Oostveen kan die vraag als geen ander beantwoorden. Alhoewel als ik de KNVB was, zou ik Bert  per direct ontslaan.  Hij heeft tot nu toe alleen maar fouten begaan: van Marwijk zijn contract werd na het slechte EK verlengd, maar na een half jaar kreeg hij toch zijn congé, het aanstellen van (2) technisch directeuren( Mohammed Allach & Jelle Goes) een van hen keek meer naar de pegels en de andere is te licht, het niet aanstellen van Ronald Koeman, maar Hiddink- terwijl er een frisse wind dient te waaien. Bertje... Bertje toch.....  Hopelijk zie je het niet als een schwalbe als je het veld mag ruimen, maar aanvaard je het als een man.

Wie er ook wordt weggestuurd- interesseert me niet- er moet ook op het veld nagegaan worden wie er thuishoren en wie niet. Ik kan het hele elftal doorlichten, maar ik beperk me tot de spits- positie. Waar ik dagelijks mijn bakkie doe, hebben ze  een Van Persie op de kaart. Dat is een bakkie met: Caffe latte, slagroom en kaneel. Voor mij is het net iets te veel poes pas. Ik houd van een gewoon stevig bakkie pleur. Ik zie (1) overeenkomst tussen van Persie en het bakkie: ze staan op de kaart. De barista heeft al aangekondigd van Persie van de kaart te halen en die te vervangen voor de Hunter. Veel vraag is er niet naar van Persie. Van de week bestelde iemand een van Persie, ik heb geen idee, maar degene liet dat bakkie bijna onaangeroerd staan.... Waarschijnlijk had degene er meer van verwacht net zoals wij (Oranje- fans) van Van Persie. De barista heeft al stappen ondernomen, nu Guus Hiddink nog.

Verderop hoor ik hard gelach om het hele gebeuren.  De lachende derde in deze is Ronald Koeman. Hij werd te licht bevonden om van Gaal op te volgen als bondscoach. Het kan aan mij liggen, maar als je met je clubje in de Premier League op een derde plek bivakkeert, ben je niet te licht.

Mocht Guus nog geloof hebben om het tij te keren, dan zie ik hem graag met de hele staf en spelers bij zijn bedevaartsoord. Misschien dat ze dan het licht zien.


.