Emile Roemer

De hond blaft:  "vierendertig in de peiling."  Alles lijkt  in het normale leventje weer veilig en in de kamer  voelt men zich echt bedreigd. De tafels, microfoons, het grote scherm, de zetels en speakers vliegen door elkaar. Ik zie snel nog een plukje van Pias zijn haar. Zelfs het CDA & Christenunie vergeten die grote zijn naam en schreeuwen vragend: '' Shit, moord en brand?" Peetoom zit nu volledig met de handen in het haar. Agnes wilde de weg van Jan verder asfalteren, maar zag dat jij beter af was zonder haar, daarom staat ze aan de kant. Ja, jij bent een living legend. De straat en beeld gierig voor je naam. Over heel wat jaren druk  ik Tom en die leidt me via een weg naar je straat. Dan ineens schiet me je didactiek tijdens het doceren weer te binnen waarmee jij Nederland weer transparant, open, eerlijk en tolerant maakte. Ik haat namen, en weet dat je flegmatisch van aard bent, toch ga ik het beeld, figuur en de straat " Emile Roemer" noemen"

Kamp Z.....

Muren hebben oren. Ik weet dat ze horen en niet spreken, maar toch hoor ik ze, want de muren zijn gehorig. Nee, ik hoor geen stemmen, maar weet dat het met het humane in het Kamp- van - Zeist slecht gesteld is..... Zelfs de stemming is niet in de sfeer voor een goede stemming. Het bedrukte overheerst de stemming. Hier wat feiten om het nog maar een keer te benadrukke​n: Zieken, zwangere/ vrouwen, kinderen, mannen en gewonden. Als men al een wond had of niet, dan krijgt men die of het springt weer open van ellende en verdriet. Geen zicht op beter, noch recht van spreken. En al helemaal niet over juridische bijstand of medische zorg te spreken. Het Nederlands​ asielbelei​d luidt daarom ook: uitsluitin​g, oplsluitin​g en uitzetting​. Ik hoor nog na wat te hebben vertaald: " we zijn geen crimineel en hebben niets misdaan."

Eigen ik/ hoofd....

Heel gedoe om een hoofddoek. Wel verbieden of niet? Geen discussie. Al is het nou Fatima, Fathia of Bea. Het hoofddoekje zegt niets over geloven of niet, het is slechts een symbool. Zelfs mama had er een op en die geloofde in god, maar droeg hem toen het regende met pijpenstelen. Hee Pias, scheer je weg: uit de kamer! Doe eens normaal man! Waar lullen we over? Bea doet mee en daar gaat het om: meedoen met of zonder hoofddoek, maar verlies niet je eigen ik en geloof in jezelf, Winti,  De Messias,  God, Buddah of Allah.

Blikken die....

De twee glazen in het metaal dat op je snuitje zit, gaan net niet stuk. Ja, ze schrikken bij het zien van je blik. En die verraadt: heel wat. Geen blikken die doden, maar die liefde, schrander, diepgang en chil op me uitstralen.

O.C. r.i.p.

Daar zat ik afgelopen zondag, achterlatend in: zak en as. Eerste wat in me opkwam is dit fictie of echt? Geen idee, maar moeilijk te bevatten. Dit is drama! Jij voor altijd weg. Enige wat er over was van de zondag waren slechts de contouren. Niet dat mijn zondag niet gevuld was, maar na het horen van het bericht. Hulde de boel zich eerst in mist. Vervolgens zag ik uit de hoeken van mijn kijkers zwarte vlekken. De boel verduisterde. Ik zag geen steek meer voor ogen en liet spontaan steken vallen. Even geen connectie, geen stroom, dus ook geen licht. Geluk bij het ongeluk vond ik te midden van het duister een zekering. Eenmaal licht vond ik als eerste mijn geheugen terug: het uitzoeken van je karretje, samen @ Rias: roti of Djari baka eten, familie zaken of even Suriname bespreken, chillen bij jou met rood of wit in de glazen en een Frans-stokje aan de grachten of lekker chil in je crib. Geen idee hoe dit verder moet, maar jij bracht verandering te weeg en liet zien dat familie op zijn tijd best aardig kan zijn.

Honderd % wit!

Amen! Is er dan toch een god? Ik weet het niet. Het heeft er alle schijn van dat jij al negentwintig jaar niet goed zat in je vel. Destijds kon de rechter niet goed oordelen. Nu veroordeel jij jezelf. Je kon de tijd niet langer rekken. Geen inborst noch een bovenkamer en als je die al had, dan was die nooit bezet. We kunnen lullen wat we willen, maar als je als kale met kistjes aan lult over honderd procent wit....... Ja we hebben het hier over die moord op Kerwin Duijnmeijer. Nico, jij lulde over het verschil tussen zwart en wit, maar Kerwin was net zoveel mens als jij en ik.

I love Su!

Berucht om diverse zaken. Kijken en turen tot we paaaaars zien....
Ook al zou men er veel licht op schijnen, dan nog ziet men in de verste verte en te midden van duistere praktijken geen licht, laat staan een puntje. Deze gast heeft kloten en hij toont ze. Van de week baarde hij weer opzien: gratie. Nee dit is niet mijn wereld. Alle waanzin ten top. Het is de omgekeerde wereld: moordenaars, drugsdealers, roofovervallers en verkrachters voorwaardelijk vrij. Drie maal tien, maakt geen acht noch negen. Ik hoef niet in details te treden, maar de cijfers acht en negen blijven met of zonder opheldering voortleven. Hopelijk is het slechts de binnenkant van mijn ogen dat ik zie en ontwaak ik en kijk ik op mijn shirt en zie ik i.p.v. I love gratie, I love Su!

Beren deel **

Ik loop tegen dingen die niet gesmeerd lopen. Het ligt niet aan de weg. Nee, aan me schoenen geen poep.Het is er hobbelig, glad, maar niet slecht. Door het lopen op de weg kom ik geregeld beren tegen. Begin van ze te houden: dikke, kleine, lastige, maar ook grote. Ga zo door, noem maar op. Meestal als ik beren tegenkom, probeer ik te vluchten. Zoek me intrek in bomen. Soms ontkom ik en soms ook niet. Als ik niet ontkom, dan raak ik verstrikt in hun vel, vacht en klauwen. Het is al te laat. Beren zal men altijd tegenkomen. Zaak is om die beren tot kleedje te bombaderen. Zal ik die beren eens defieneren? Beren zijn mensen zoals u en ik. Ken veel beesten: hyiena 's, katten, ratten en slangen in de gedaante van beren. Toch hebben echte beren en ik meer een klik.

Oome Co

De koppen schudden allerlei woorden los: geen chemie, een solist en geen synergie. Voor Co een inkopper: conge! Co vernam niet via het scorebord wat de stand was, maar via de bladen. Ja, Co is er eerder een van open en direct. Binnen de lijnen, achter de lijnen op zijn strepen. Munsterman speelde een vies spelletje. Hij speelde de man i.p.v. de bal of was het een Schwalbe? Nee Munsterman, jij bent geen beeldig schoonheid, evenmin verdien jij een prijs. Blijf maar dromen, staar maar naar die schaal, want dat is je laatste prijs. Co, we zitten hier in Mokkum met een ingewikkeld bouwpakket. Wil je komen, want we weten dat jij dat als de beste kunt? Geen Noord/ Zuidlijn, maar wel iets met het uitzetten van lijnen.

Tristan, Peter & Arend

Tristan zag zwart voor ogen en de heleboel verduisterde. Zag en spraak met spoken. Een behoorlijke innerlijke strijd. Ja jij kreeg kortsluiting en schoot zonder blikken of blozen door naar rood. Het winkelcentrum is ff je schietclub, kleurt zwart, maar wordt ondergedompeld in veel rood. Samen met jou gingen er zeven zomaar ter ziele. Nee, dit is geen rechterlijke dwaling noch een reconstructie!!! Nooit meer ontmaskeren, verdedigen, aanklagen of onderzoeken. Hij baarde opzien: die twee van Putten, Nathalie, Joran, De Heineken ontvoering en Mabel.Peter jij begaat een misdaad. Peter dat jij straks niets meer doet, dat wordt ervaren als een straf. Nee Peter jij gaat niet pleiten. Zelfs meester Max kan je niet hiervoor vrijpleiten. Ook geen Arend meer die met zijn snavel de boel scherp stemt en zorgt dat de boel het oppikt. Nee Peter jij hebt geen waterdicht alibi, zien je niet meer met die dikke zes bij het plaatsdelict.

Manieren

Speelde van de week in een film. Het plot was simpel en goedkoop. De scene werd gespeeld tijdens mijn bakkie pleur en te midden van hen. Wie zijn hen? Hen daar zeg je U tegen. Hen spreek je met twee woorden mee. Hen spreek je nooit tegen. Wie zijn hen? Hen, dat zijn: oude- wijze- mannen met: baarden en grijze maanen. Meerdere malen had ik met blikken en woorden lopen herhalen dat ik niet van hun manieren was gediend. Daarom stuur ik hen een aanmaning en spreek ik met meer dan twee woorden: betaal nu simpel en snel d.m.v. vragen hoe het gaat en door hoi, doei of daag te zeggen.