I love Su

Een poos terug deed ik de deur in Nederland dicht. Ik vertrok als een dief in de nacht, alleen mijn zus en wat vrienden waren op de hoogte waar heen. Met een mati tussen de wielen - die de nodige slijtage aan de A 10 aanbrachten- op naar Schiphol - door met die blauwe vogel en stalen neus- naar huis. Huh, naar huis? Met het vliegtuig? Ik vertrok naar Suriname. Voor sommigen is het op vakantie gaan en voor mij is het naar huis terug omdat mijn gevoel dat zegt. Ik woon inmiddels al 31 jaar aan de koude overkant van de plas. Sinds de laatste drie jaar steek ik elk jaar over. Het liefst zo lang mogelijk om te kunnen uitrusten en misschien nog meer om te oriënteren voor de remigratie.

 Ik krijg elke keer de vragen en opmerkingen : "Ga je weer naar dat land op vakantie? Is er iemand dood of is het de liefde die roept? " "Er is niets te beleven daar" "Straks breekt de pleuris weer uit met het decembermoorden proces dat als een zwaard van damocles boven Suriname hangt." Als ik echt af zou gaan op wat er gezegd wordt, dan: breekt zelfs de beste glazen bol omdat er geen perspectief is. Men stelt ondertussen retorische vragen. Ik beschouw het als zwerf lawaai. Mag het wat zachter? Gelukkig weet ik beter en ga ik niet als velen van hen vanuit hun luie stoel geplakt- met de neus in de MacBook in die air - van alles roepen over al dat negatieve nieuws zonder eigen onderzoek te doen en het land te bezoeken. Het gekke is dat ze vaak ook nog een: I love Su shirt hebben. Ik vraag me af als ze echt van Suriname houden, want de liefde die heb je niet aan, maar dat zit in je hart. Vast een souvenier die ze hebben gekregen. Het zijn ook geen echte Surinamers. Niet dat ik weet wat liefde is, want liefde is….

Voor de liefde de grens oversteken, dat is niet mijn ding. Als het hier niet lukt, dan is er iets mis of het wil niet. Ik zeg altijd: be happy met of zonder. Het idee dat ik als mannetje met het vliegtuig voor de liefde oversteek, doet me denken aan die Europeanen die de boot hebben gemist en ergens in Azië met hun kleine op wat jongs duiken. Daar word ik niet vrolijk van. Is het een echte vrouw of was het vroeger een kerel ? Zo scabreus! Nou is het niet waar dat ik niet voor de liefde oversteek. " ik hou van m' n  land, ik kan het wel opvreten." Als ik op Zanderij aankom, moet ik van vreugde dansen. Het begint al als ik boven aan de trap bij het vliegtuig sta- tot mijn voeten  de grond hebben gestreeld. Waarschijnlijk de liefde die spontaan komt aanzetten. De Surinaamse warmte daar word ik mee overdonderd. Heerlijk! Dat stemt me goed omdat ik een tekort heb aan vitamine D. De winters zijn hier een feest…. Gelukkig dat het weer in Suriname veel goed maakt, want van de warmte van de familie daar loop ik niet warm van. Ik kan me de tijden van opa, oma en moeder goed herinneren. Ik kreeg echt een warm onthaal, huilen, brasa´s en geen afscheid kunnen nemen. Tegenwoordig is dat er niet meer bij. Nu is het een droge boks en: " Sa yu tja gi mi?" Ik moet er niets van hebben, want ik voel geen liefde.

Ciazio onterecht vast

Honden spitsen hun oren als ze van Bonzo horen. Ik heb dat als ik iets geks hoor. Afgelopen week was ik met een goede vriend op stap. Hij kwam een kennis van hem tegen en het gesprek was kort, maar duurde in in mijn beleving lang. In mijn nieuws- gierig- heid observeerde ik die kennis en volgde nauwlettend het gesprek dat die kennis en vriend aan het voeren waren. Er hing een waas van wanhoop boven haar, want het was niet mis wat ze te vertelde. Haar zoon ( Ciazio) zat vast! Niet iets om trots op te zijn. Als ouder doe je je best om je kroost op het rechte pad te houden. Meestal wordt men door het blauw in bewaring gesteld als men iets uithaalt dat het daglicht niet verdraagt. Die kennis haar zoon zat onterecht vast. Niet meer dan terecht dat ze zei: " ik ga vechten voor hem, vooral omdat ik weet dat ik in mijn recht sta." Nou wil ik niet de volksoldaat uithangen voor verschoppelingen, maar ik snap zijn moeder.

 

Ciazio de hoofdpersoon waar het omgaat, is een verstandelijk gehandicapte jongen van achttien. Hij heeft het verstand van een acht jarige. Het busje waar hij elke dag mee naar huis en werk wordt gebracht, stond fout geparkeerd. Kan een ieder gebeuren. Meestal volgt er een reprimande of boete voor de bestuurder. Dat zijn de regels. In dit geval werden ook de kinderen om hun papieren gevraagd. Inderdaad u leest het goed kinderen. Vreemd, vooral omdat het busje waar dagelijks gehandicapten mee vervoerd worden bekend is. Die arme kinderen om papieren vragen, snap ik niet. Dit vind ik " abnormaal" gedrag van de dienders. Ik vraag me gelijk af wie er nou in het busje moeten zitten die gehandicapte kinderen of..... Nu riskeer ik een boete omdat ik twee ambtenaren in functie deze vraag stel. Het zij zo. Ik moet toegeven: beste dienders u bent waakzaam, maar dienstbaar daar gooien jullie met de pet naar.

Het gevolg was dat door de dienders hun scoringsdrang Ciazio mee moest naar het bureau. Hij had geen ID bij zich. Zijn aanvraag loopt nog. Ciazio werd uiteindelijk een week vastgezet in het detentiecentrum voor vreemdelingen. Hij zou hier namelijk illegaal zijn. Vervelende bijkomstigheid is dat zijn moeder noch advocaat hem mochten bezoeken. Iemand riep nog in de gevangenis: " ik ga je het land uitzetten." Gelukkig mocht hij vanuit zijn cel bellen met zijn juffvrouw. Pas na inmenging van Burgemeester Van der Laan werd hij op vrij voeten gesteld en mag hij thuis de uitspraak afwachten. Het kan aan mij liggen, maar ik snap er niets van. Is dit Nederland? Ik zwijg maar over Kamp- Zeist waar genoeg mensen onterecht vastzitten. Alsof het niet genoeg was, las ik iemand zijn reactie op een bekend medium: " ze doen ook alles om hier te blijven, bah." Zo pissig als ik was, hield ik me in en stelde die persoon netjes de vraag:" wat als het uw kind was?" Zo makkelijk oordelen vanuit je luie stoel. Blijkbaar had ik diegene wakker geschud, want ik kreeg geen reactie. Misschien wel bang om het gevecht aan te gaan of was het wijsheid? Jammer! Het scherpe mes ligt hier altijd klaar.

Over oordelen gesproken staatssecretaris Teeven is belast met dit soort zaken. Hopelijk gebruikt hij zijn terriërs- mentaliteit zoals hij dat deed bij het OM en laat hij zijn tanden ook zien aan de dienders die Ciazio ontrecht hebben opgepakt. Daarnaast zou het terecht zijn als Teeven Ciazio niet het land uitzet. Ik ben benieuwd naar de reactie van Teeven, maar nog nieuwsgieriger naar de dienders hun verklaring. Door mijn ziel zullen de verklaringen niet snijden, maar door Ciazio wel. Hij heeft al een gehandicapt, maar nu ook een onterechte gevangenissstraf. Geen idee als het de dienders boeit, maar ik heb geen hoge pet van ze op. Volgens mij hebben ze hun coupe alleen voor een pet. Als men zo handelt, dan kan ik niets anders zeggen dan: " busje komt zo."