Theo Janssen kapt Pellè

Toen mij het bericht bereikte : Theo Janssen kapt ermee. Zat ik in zak en as.  Ik weet niet voor de rest, maar ik ga hem missen op het veld. Ik houd van die vent. Theo is een echte kerel- een rots- in de branding. Met die kerel win je een wedstrijd. Hij gaat vol gas en misleidt zijn tegenstander met een scheet en gaat door tot aan het einde. Door keepers werd hij gevreesd.  Vaak zag ik hen een kruis slaan of met knikkende knieën in het doel- wanneer hij zijn vizier scherp stelde. Ik begreep die keepers, want negen van de tien keer visten ze in het net als scherpschutter -Theo er weer (1) had gelanceerd. Het was een knap staaltje.

Ja, hij kan knap voetballen- dat is niet het enige dat hem siert.  Veel dames bleken  na wat rondgevraagd te hebben hem een "lekker ding " te vinden. Een goede vriendin noemt hem: " mooie Theo." Ik vroeg nog: " omdat hij zo behangen is met die tattoo' s en waarom geen Pellè?" Ik kreeg een heel verhaal te horen, maar ik geef een korte samenvatting: " Bij Theo kan je gewoon jezelf  zijn zonder te-veel poespas. Hij is zo gewoon en dat maakt hem mooi. Geen strakke planning of drie delig kostuum. Zijn collega  Pellè  blijkt uit heel ander hout gesneden. Die gaat zelfs naar de buurtsuper  strak in pak. In zijn binnenzak heeft hij wat A4tjes waar hij al van te voren zijn handtekening heeft geplaatst. Waarom eigenlijk? Ja, iedereen moet weten dat hij  Pellè is."

Theo & Pellè zijn (2) totaal verschillende spelers. Als Pellè een slechte dag heeft gehad, moet alles en iedereen het ontgelden. Zelfs de reclameborden in de catacomben. Ik begrijp dat je je frustraties soms niet de baas bent en sporten incasseren en uitdelen is, maar dit is ongepast. Theo heeft zoiets nooit gedaan- die draaide na een slechte wedstrijd een extra sjekkie en vergat die pot. Hij ging lekker op stap. Heerlijk aan het bier en die bruine fruitschaal. De ochtend erop verscheen hij weer loerend als scherp-schutter.  Bij Pellè verloopt de avond anders-  alles  moet van top tot teen in orde zijn. Zijn de dames niet strak aan de lijn, dan laat Pellè ze de hele avond naar de bar lopen om te bestellen. Op de bank bij hem zitten, gebeurt niet. Nee, hij laat ze links of rechts  van hem staan. Het voetbal moet hoe dan ook zichtbaar zijn. Waarom? Ja, hij is Pellè.  Daarnaast schroomt hij  niet om hun lipgloss of spiegeltje te vragen, want stel je nou voor dat zijn haar niet goed zit of zijn lippen niet glimmen. De gladjanus, de ijdeltuit  houdt van bling bling. Aan het einde van de avond geeft  hij  ze een hand en zegt tegen hen: " Don' t call us, we call you."  Vervolgens belt hij (1) van zijn maten om hem op te pikken met zijn hagelwitte  Ferrari FF.  Het klinkt gek, maar Pellè verdwijnt met een vent... Terwijl die dames teleurgesteld achterblijven, stellen ze zich de vraag: Is Pellè nou een vent of zit hij vanwege zijn beroep nog in de kast?  Als die vrouwen dan verhaal halen, schiet Pelle in de aanval. Tja... Ik heb niets tegen vrouwelijke trekken, maar ik zie ze liever bij een vrouw.

Over Theo kan ik (5) kwartier in (10) minuten lullen- dat heb je als fan bent. Mensen van wie ik fan ben, hebben een  plekje in mijn hart. Bij  hele speciale mensen maak ik een uitzondering. Mijn opa is ingekerfd op mijn linkerarm. Die arm moet nog bijgewerkt worden. Ik denk aan: I love Theo of  Tattoo Theo!