Friso unplugged

Alsof er een lawinepijl werd gelanceerd  toen het overlijden van Friso naar buiten kwam. Als je het mij vraagt,  hing de vlag al sinds 17 feb 2012 halfstok en niet pas in 12 aug 2013. Anderhalf jaar lang.  Arme stok zo lang en nu pas verlost. Lam als ik weet niet wat.... Eindelijk is niet alleen die stok, maar ook Friso verlost.

Voor Friso verlost werd, bleef het maandenlang doodstil. Ik kan me zo indenken dat de RVD  niet met een kingsize smile, maar meer  een  gebeitelde glimlach destijds meedeelde dat:"  er enig teken van leven was. " Geen idee wat ik me erbij moest voorstellen, maar ik durf  nu met een aan zekerheid grenzende- waarschijnlijkheid te zeggen dat: "hoop doet leven en morgen wordt het beter" ,door het koningshuis galmden.  Gepast of niet, maar het koningshuis lag ook in coma. Elke simpele verpleegster had hen uit die coma doen ontwaken, want mensen die in vegetatieve-toestand verkeren( zie Friso)  komen niet bij.  Er zijn twee opties:  zo leven, noem het " leven" of op naar de wormen en weer (1) worden met de aarde.

Toen het ongeval destijds gebeurde, is Friso  (50) minuten gereanimeerd. 'Erg lang. Wellicht te lang', zei zijn behandelend arts 'Patiënten die worden gevonden na verstikking, bijvoorbeeld door verdrinking, worden doorgaans niet zo lang beademd, omdat er geen toekomst voor hen is. Man en macht werd er ingezet om " prins " Friso nieuw leven in te blazen.  Hij werd in  leven gehouden door wat draadjes.  De hoffelijkheid aan wat zijden draadjes. Kan men het zich voorstellen? Goud, zilver of koperen- draadjes- onze beste Friso had al lang de geest geven. Ik val in herhaling de dood of de gladiolen. Het vervolg kent men. 

Men kan blijven speculeren wat men wilt, maar als het  Pietje de Vries van drie hoog achter of Mo op de hoek was overkomen, had  men al lang gezegd: "ga toch heen."