Nederland haalt bakzeil

  Het Ek is aan de gang dat moge duidelijk zijn. Nederland die  de boventoon zou voeren- Europees kampioen wordt  met een ego van heb ik jou daar. Inmiddels staan ze op het vliegveld om vakantie te vieren. Het zit erop voor hen. De bal is rond dus we kunnen alle kanten op.  In dit geval rollen we door naar het  overleg tussen de ACP - landen  en de EU.  De storm omtrent de aangenomen Amnestywet in Suriname leek in een guur  windje te zijn veranderd, maar onlangs sloeg het weer om in  zwaar weer:  er ontstond commotie over het plaats vinden van het overleg tussen de EU en  ACP- landen. De EU drong erop aan om het overleg gezien de Amnestywet niet in Suriname te laten plaats vinden, maar in   Frans- Guyana.  Daar zou de accomodatie beter zijn ten tijde van het EU en ACP top.   Als ik goed gelovig ben, ging het om een  unaniem besluit dat door de EU is genomen om het overleg niet in Suriname te laten plaats vinden. Unaniem besluit, me neus! Het lijkt me eerder dat Nederland de boel heeft opgejuit en dat er toen een beslissing is genomen.  Nederland zal er alles aan doen om Suriname te boycotten. Het inkt van de aangenomen Amnestywet is nog maar net opgedroogd en het decemebermoorden proces dat nog gaande is en de kou lijkt nog lang niet uit de lucht.  Saillant detail is dat Europarlementarier Toine Maanders. Toevallig een Nederlander.  Zo toevallig! Het volgende argument leverde:  de accommodatie zowel in kwaliteit als kwantiteit ten tijde van het overleg niet voldoet. Er zou  een dure tent gehuurd moeten worden voor het overleg. Europa kan nu alles behalve wat veel geld kost gebruiken. Ik begrijp Maanders. Er is crisis in Europa, dus de hand moet op de knip. Ik noemde het een argument, maar bombardeer het  alsnog tot een zwak excuus. Ruim van te voren is er een team van de EU naar Suriname afgereisd om de boel te inventariseren en toen gaf men groen licht.  Amnesty was nog niet aan de orde.  Volgens mij is een tent nog altijd goedkoper dan een hotel of conferentiezaal. Ik zie ze al voor me die bobo' s een haring de grond inslaan.  De tent veilig en strak,  simpel, makkelijk en ze kunnen los gaan.  Nog makkelijker is : een hangmaatje van omoe Snesie op de hoek. Kunnen ze dromen wat ze willen, maar het overleg vindt dertig november van dit jaar in Suriname plaats.   Dat men moeite heeft met Amnesty snap ik met mijn boeren verstand, maar dat Nederland elke keer verwijst naar:  Suriname en Bouters zonder de dialoog aan te gaan, snap ik niet. We kunnen moeilijk aan geveinsde  struisvogelpolitiek  doen. Ook dat snap ik. Er is destijds veel gebeurd en weinig uitgesproken. Als Nederland een zak met ongeboren zaad heeft, maakt ze van de gelegenheid gebruik en gaat ze de dialoog met Suriname aan.  Ik schets misschien hier een utopie, maar ik zie  de bobo' s  van Europa een linie vormen tegen Suriname en  Nederland die het voortouw neemt. Het zweet druipend van zenuwen al verschijnen en de blikken argwanend, maar meneer de  president:  "We schuiven alle ellende aan de kant, kunnen we business  bespreken, want dat is waar het omgaat en als laatste punt toch nog wat over Amnesty."  Na afloop is het  binnen een feest, maar buiten lijkt de sfeer  wat bedompt.