Ruben denkt nu: "Ik zit op rozen", integendeel destijds al af-ge-daald. Hij bevindt zich in een diep dal. Door zich te mengen in een strijd die men alles behalve strijd kon noemen. Tachtig & tweeëntachtig een feit. Ik ga die vijftien niet nog een keer noemen. Ruben waarom nu pas praten? Vecht je voor lijfsbehoud of wil je schoon schip maken? Dit verhaal schudt, ruikt, het sinkt en bloed aan alle kanten. Pratend over het voelen van in de steek gelaten, je bloedbroeder en je kabel. Nu figuur je zognaamd als een kink in de kabel. Wie zegt dat wat jij nu verkondigt waar is? Nu acht je dat de rijp is. Aan de vruchten herkent men de boom. Jij hebt het over een boom die rijp is.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten