Spoor bijster?

Laatst vernam ik dat mijn column niet veel onder deed dan een bandje dat pas begint. Het luistert nauw naar tromgeroffel. Of  een verpleger in opleiding die i.p.v. met een injectie met een speldje prikt. Nu ben ik op zoek naar het dwarse geluid waarmee ik alsnog een goede beat sla. Kop op! Hengelend en zoekend naar onderwerpen waar ik mee het inkt kan dweilen. Moet ik het dichtbij of breder trekken? Wordt het politiek of problematiek? Zuigend aan me pen, liefkozend  als ik op borsten zuig. Me pen stijf, er komt geen letter uit. Ik trek alles uit de kast eruit: Reve, het journaal, de bieb, De wereld draait door,  die trotse Pauw en die man in het wit, de kranten, de bladen en zelfs  die boy geen stijl uit Castricum  gun ik tijd. Ik druk en pers, maar er komt niets uit. Wordt vervolgd zoekend naar het dwarse geluid.